ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταγγέλλει την έκδοση εκατοντάδων πράξεων για μετατάξεις, κρίσεις, διευθετήσεις πελατειακής μορφής, παρά την προκήρυξη των εκλογών.
Αυτές οι διοικητικές και υπηρεσιακές πράξεις είναι μόνο ένα, από τα πολλά, δείγματα για: το τι φταίει και πως δημιουργείται η αντιπαραγωγική πλευρά της Δημόσιας Διοίκησης ή πως εννοείται, εφαρμόζεται το «νοικοκύρεμα και η ορθολογικότητα».
Παραβιάζεται ο δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας και εγείρονται σοβαρά πολιτικά ζητήματα ισοτιμίας και δεοντολογίας στη διεξαγωγή του προεκλογικού αγώνα.DE
Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2009
Πέμπτη 9 Ιουλίου 2009
ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΥΠΟΥ
Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. στο διάστημα από τη Δ.Ε.Θ. του 2008 έως τη Δ.Ε.Θ. του 2009 αντιμετώπισε νέα προβλήματα και ανέπτυξε σειρά δράσεων, παρεμβάσεων, αγωνιστικών και απεργιακών κινητοποιήσεων.
Από το 2008 και με ένταση το 2009 παρουσιάστηκαν, διευρύνθηκαν και διατηρούνται με ιδιαίτερη οξύτητα:
Ø Η πολιτική λιτότητας με το πάγωμα των μισθών, την εντεινόμενη απειλή για συνέχεια του 2010 και για μισθολογικές ρυθμίσεις που θα περιορίζουν τα δικαιώματα όλων και ιδιαίτερα των νέων.
Ø Η πρωτόγνωρη αδυναμία και εμπλοκή στην καταβολή του εφάπαξ με αποτέλεσμα να συνεχίζεται η υποβάθμιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Με δεδομένο ότι μέχρι τον επόμενο μήνα υποβάλλονται για συνταξιοδότηση οι αιτήσεις των εκπαιδευτικών, το πρόβλημα θα οξυνθεί περισσότερο. Απαιτείται άμεσα κρατική επιχορήγηση το ποσό είναι κατά πολύ υποδεέστερο του 1 δις 300 εκ. ευρώ που η διαχρονική κρατική πολιτική σε βάρος του Ταμείου Πρόνοιας, στοίχισε σύμφωνα με υπολογισμούς του ίδιου του Ταμείου.
Ø Η παραπαίουσα κατάσταση του ΟΠΑΔ που εκτός των άλλων, τους τελευταίους μήνες, προσλαμβάνει και χαρακτηριστικά περικοπής εξετάσεων όταν 89 εξετάσεις ήδη είναι ακάλυπτες.
Ø Η απόφαση του ΔΕΚ που με πρόσχημα τα όρια ηλικίας ανδρών και γυναικών επιχειρεί την ανατροπή του κοινωνικού χαρακτήρα του ισχύοντος συστήματος ασφάλισης, συνταξιοδότησης σε επαγγελματικό. Μια πρωτοφανής επίθεση, όπως και στην Ιταλία, για την ακύρωση της δημόσιας μορφής συνταξιοδοτικών συστημάτων όπου οι εισφορές και οι δαπάνες κατευθύνονται ή επιστρέφουν στο Κράτος και την οικονομία, λειτουργούν ως ένας από τους πιο σταθερούς συντελεστές της κοινωνικής συνοχής.
Ø Οι ελαστικές μορφές εργασιακών σχέσεων (όλων των μορφών συμβάσεις και συμβασιούχοι) και την ανασφάλιστη εργασία (stage) που τείνουν να προσεγγίσουν το 20% με πρωταγωνιστή την Κυβέρνηση και πρωταθλητή την Αυτοδιοίκηση.
Ο προϋπολογισμός του 2010, που ήδη καταρτίζεται, καθώς και το νέο σχέδιο «διαρθρωτικών» μέτρων προς την Ε.Ε. για τη δημοσιονομική και οικονομική πορεία της χώρας (Οκτώβριος 2009), είναι εξαιρετικά κρίσιμοι και κομβικοί σταθμοί για το μέλλον των εργαζομένων, των δικαιωμάτων, της κοινωνικής συνοχής.
Το συνδικαλιστικό κίνημα με αποφασιστικό τρόπο πρέπει να διατηρήσει την ανάπτυξη των αγώνων σε αρχές, δεσμεύσεις και στόχους, στην ανάπτυξη υπεύθυνων και επιτεύξιμων λύσεων, πολιτικών , το στίγμα των οποίων σήμερα δίνουμε και ανανεώνουμε :
§ Διεκδικούμε προϋπολογισμό και σχέδιο προστασίας και ανάκαμψης από την οικονομική κρίση με επίκεντρο την αναβάθμιση των δημοσίων υπηρεσιών, των δημοσίων επενδύσεων και των δημοσίων υποδομών.
§ Διεκδικούμε τη συνταξιοδοτική ασφάλεια και την προστασία των Ταμείων. Σήμερα εκτιμάται ότι το ¼ της αξίας του κεφαλαίου των ταμείων έχουν χαθεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Τώρα που όλοι διαπιστώνουν ότι τα δημόσια συστήματα ασφάλισης και συνταξιοδότησης επέδειξαν πολύ μεγαλύτερη αντοχή από τα επαγγελματικά και ιδιωτικά, απαιτείται υπευθυνότητα στην υποστήριξή τους. Πρώτα απ’ όλα σαφής κυβερνητική πολιτική και ευθύνη, κρατική εγγύηση προς δύο κατευθύνσεις : α) τη διαχείριση και αξιοποίηση του χαρτοφυλακίου τους προκειμένου να αποφευχθούν επισφαλείς κινήσεις, ερασιτεχνισμοί και πειραματισμοί Διοικήσεων χωρίς εξειδίκευση, γνώση, ικανότητα που ήδη πελαγοδρομούν στην αμηχανία και επιζητούν άλλοθι στους εκπροσώπους των εργαζομένων και β) την αποκατάσταση των αποθεματικών αξιών των Ταμείων σε λογικό χρόνο καθώς και τη λήψη μέτρων για την ενίσχυση της επάρκειάς τους προκειμένου να καλυφθούν οι τρέχουσες και οι μεσομακροπρόθεσμες, ορατές υποχρεώσεις τους. Η εθνικοποίηση της Εθνικής Τράπεζας, που κατ’ εξοχήν έχει στηριχτεί στα κεφάλαια των Ταμείων, και μια δημόσια, κοινωνική συμφωνία, είναι μέσα για την προώθηση της αναγκαίας πολιτικής διασφάλισης των Ταμείων.
Ειδικότερα για τα άλλα προβλήματα των εργαζομένων στο Δημόσιο :
ü Διεκδικούμε ένα νέο και ενιαίο μισθολόγιο για παλαιούς και νέους, με ενσωμάτωση επιδομάτων, υψηλό βασικό μισθό, αξιοκρατικές εσωτερικές και εξωτερικές σχέσεις διαχρονικής εξέλιξης. Είμαστε ριζικά αντίθετοι στη διαίρεση παλαιών και νέων που αυξάνει τις ανισότητες και το μισθολογικό χάσμα τόσο ανάμεσα σε τομείς και κλάδους, όσο και ανάμεσα στους εργαζόμενους είτε είναι παλαιοί, είτε νέοι.
ü Διεκδικούμε γενναία αύξηση των κοινωνικών επιδομάτων, που εδώ και πλέον των 10 ετών είναι καθηλωμένα.
ü Διεκδικούμε κάλυψη των πάγιων αναγκών στο Δημόσιο μόνο με μόνιμο προσωπικό. Μια και ενιαία σχέση εργασία, μόνιμη δημοσίου δικαίου. Είμαστε ριζικά αντίθετοι στη σχεδιαζόμενη κατάθεση ρύθμισης για την εξέλιξη των ιδιωτικού δικαίου με τρόπο που διασπά και συστηματοποιεί τη διάσπαση της εργασιακής σχέσης στο δημόσιο, της συνοχής και της σύγχρονης οργάνωσης των υπηρεσιών. Ζητάμε από σήμερα την απόσυρσή της από τα σχετικά σχέδια γιατί εκτός των άλλων βαθαίνει τις μισθολογικές διαιρέσεις, επιβαρύνει τα Ταμεία (όπως και η πανσπερμία των ελαστικών μορφών και το νέο, διογκωμένο φαινόμενο συμβασιούχων) και στο τέλος θα αποδειχτεί μετά από προσφυγές και ενδωυπηρεσιακές εντάσεις και αντισυνταγματική, δεδομένου ότι είναι σαφέστατο το άρθρο 103 του Συντάγματος.
ü Σε σχέση με την απόφαση του ΔΕΚ υποστηρίζουμε ότι δεν πρέπει να υλοποιηθεί. Είναι απαραίτητο να εξαντληθεί κάθε χρονικό περιθώριο διαπραγμάτευσης, δεδομένου ότι στην παρούσα περίοδο δεν υφίσταται και κανένα θέμα προστίμου (που κάποιοι επισείουν) και παράλληλα : η Κυβέρνηση να μην αποδεχτεί την αμφισβήτηση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα του συστήματος, να κινηθεί στην κατεύθυνση της διόρθωσης με την ενίσχυση των κοινωνικών του χαρακτηριστικών.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. εκτιμώντας ότι σε μια περίοδο πρωτοφανούς αστάθειας η υπεύθυνη πολιτική και κοινωνική στάση υπαγορεύει να ενταθούν οι προσπάθειες και να στραφούν οι πολιτικές προς την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, θεωρεί απαραίτητο :
1. Μια σαφή και καθαρή πολιτική βούληση, δημόσιες και συλλογικές συμφωνίες, προς την άμεση και ριζική αναστροφή των δημόσιων πολιτικών ελέγχου των τιμών και της ακρίβειας, απομάκρυνσης από το κοκτέιλ μισθολογικής πολιτικής και πολιτικής στις εργασιακές σχέσεις, όπου : οι χαμηλοί βασικοί μισθοί και οι ελαστικές σχέσεις : παράγουν φτωχούς, μερικά ή καθόλου ασφαλισμένους εργαζόμενους, δημιουργούν φτωχή χρηματοδότηση για την ασφάλιση : οδηγούν σε φτωχούς συνταξιούχους και φτωχή οικονομία για την κοινωνία και τη χώρα. Η κρίση αυτό το έχει καταστήσει αντιληπτό και δεν χρειάζεται ειδική χημεία επιχειρημάτων για να αποδειχτεί.
2. Σήμερα απαιτείται πολιτική φραγμών απέναντι στο κεφάλαιο που υπερασπίζεται στενά και σκληρά τα κέρδη του. Να τεθούν σε κίνηση σοβαρές προσπάθειες και παρεμβάσεις για την προστασία των θέσεων εργασίας, την ποιότητα των εργασιακών σχέσεων, την υποστήριξη της κοινωνικής ασφάλισης, του υγειονομικού συστήματος, των δημόσιων και κοινωνικών υπηρεσιών, παροχών.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί την Κυβέρνηση, τώρα που ολοκληρώνεται η κατάρτιση του νέου προϋπολογισμού, να αναπροσανατολίσει τις πολιτικές της.
Με επίκεντρο την ενίσχυση των δημοσίων πολιτικών και αντίκρισμα στις ανάγκες των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων να εξαγγείλει στο πλαίσιο της Δ.Ε.Θ. την οικονομική πολιτική.
Ο σταθερός αγωνιστικός και διεκδικητικός προσανατολισμός του συνδικαλιστικού κινήματος έχει ως νέα αφετηρία – σταθμό τη Δ.Ε.Θ. όσο συνεχίζονται οι σημερινές επιλογές και ετοιμάζονται νέα μέτρα λιτότητας και περικοπής δικαιωμάτων.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. στο διάστημα από τη Δ.Ε.Θ. του 2008 έως τη Δ.Ε.Θ. του 2009 αντιμετώπισε νέα προβλήματα και ανέπτυξε σειρά δράσεων, παρεμβάσεων, αγωνιστικών και απεργιακών κινητοποιήσεων.
Από το 2008 και με ένταση το 2009 παρουσιάστηκαν, διευρύνθηκαν και διατηρούνται με ιδιαίτερη οξύτητα:
Ø Η πολιτική λιτότητας με το πάγωμα των μισθών, την εντεινόμενη απειλή για συνέχεια του 2010 και για μισθολογικές ρυθμίσεις που θα περιορίζουν τα δικαιώματα όλων και ιδιαίτερα των νέων.
Ø Η πρωτόγνωρη αδυναμία και εμπλοκή στην καταβολή του εφάπαξ με αποτέλεσμα να συνεχίζεται η υποβάθμιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Με δεδομένο ότι μέχρι τον επόμενο μήνα υποβάλλονται για συνταξιοδότηση οι αιτήσεις των εκπαιδευτικών, το πρόβλημα θα οξυνθεί περισσότερο. Απαιτείται άμεσα κρατική επιχορήγηση το ποσό είναι κατά πολύ υποδεέστερο του 1 δις 300 εκ. ευρώ που η διαχρονική κρατική πολιτική σε βάρος του Ταμείου Πρόνοιας, στοίχισε σύμφωνα με υπολογισμούς του ίδιου του Ταμείου.
Ø Η παραπαίουσα κατάσταση του ΟΠΑΔ που εκτός των άλλων, τους τελευταίους μήνες, προσλαμβάνει και χαρακτηριστικά περικοπής εξετάσεων όταν 89 εξετάσεις ήδη είναι ακάλυπτες.
Ø Η απόφαση του ΔΕΚ που με πρόσχημα τα όρια ηλικίας ανδρών και γυναικών επιχειρεί την ανατροπή του κοινωνικού χαρακτήρα του ισχύοντος συστήματος ασφάλισης, συνταξιοδότησης σε επαγγελματικό. Μια πρωτοφανής επίθεση, όπως και στην Ιταλία, για την ακύρωση της δημόσιας μορφής συνταξιοδοτικών συστημάτων όπου οι εισφορές και οι δαπάνες κατευθύνονται ή επιστρέφουν στο Κράτος και την οικονομία, λειτουργούν ως ένας από τους πιο σταθερούς συντελεστές της κοινωνικής συνοχής.
Ø Οι ελαστικές μορφές εργασιακών σχέσεων (όλων των μορφών συμβάσεις και συμβασιούχοι) και την ανασφάλιστη εργασία (stage) που τείνουν να προσεγγίσουν το 20% με πρωταγωνιστή την Κυβέρνηση και πρωταθλητή την Αυτοδιοίκηση.
Ο προϋπολογισμός του 2010, που ήδη καταρτίζεται, καθώς και το νέο σχέδιο «διαρθρωτικών» μέτρων προς την Ε.Ε. για τη δημοσιονομική και οικονομική πορεία της χώρας (Οκτώβριος 2009), είναι εξαιρετικά κρίσιμοι και κομβικοί σταθμοί για το μέλλον των εργαζομένων, των δικαιωμάτων, της κοινωνικής συνοχής.
Το συνδικαλιστικό κίνημα με αποφασιστικό τρόπο πρέπει να διατηρήσει την ανάπτυξη των αγώνων σε αρχές, δεσμεύσεις και στόχους, στην ανάπτυξη υπεύθυνων και επιτεύξιμων λύσεων, πολιτικών , το στίγμα των οποίων σήμερα δίνουμε και ανανεώνουμε :
§ Διεκδικούμε προϋπολογισμό και σχέδιο προστασίας και ανάκαμψης από την οικονομική κρίση με επίκεντρο την αναβάθμιση των δημοσίων υπηρεσιών, των δημοσίων επενδύσεων και των δημοσίων υποδομών.
§ Διεκδικούμε τη συνταξιοδοτική ασφάλεια και την προστασία των Ταμείων. Σήμερα εκτιμάται ότι το ¼ της αξίας του κεφαλαίου των ταμείων έχουν χαθεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Τώρα που όλοι διαπιστώνουν ότι τα δημόσια συστήματα ασφάλισης και συνταξιοδότησης επέδειξαν πολύ μεγαλύτερη αντοχή από τα επαγγελματικά και ιδιωτικά, απαιτείται υπευθυνότητα στην υποστήριξή τους. Πρώτα απ’ όλα σαφής κυβερνητική πολιτική και ευθύνη, κρατική εγγύηση προς δύο κατευθύνσεις : α) τη διαχείριση και αξιοποίηση του χαρτοφυλακίου τους προκειμένου να αποφευχθούν επισφαλείς κινήσεις, ερασιτεχνισμοί και πειραματισμοί Διοικήσεων χωρίς εξειδίκευση, γνώση, ικανότητα που ήδη πελαγοδρομούν στην αμηχανία και επιζητούν άλλοθι στους εκπροσώπους των εργαζομένων και β) την αποκατάσταση των αποθεματικών αξιών των Ταμείων σε λογικό χρόνο καθώς και τη λήψη μέτρων για την ενίσχυση της επάρκειάς τους προκειμένου να καλυφθούν οι τρέχουσες και οι μεσομακροπρόθεσμες, ορατές υποχρεώσεις τους. Η εθνικοποίηση της Εθνικής Τράπεζας, που κατ’ εξοχήν έχει στηριχτεί στα κεφάλαια των Ταμείων, και μια δημόσια, κοινωνική συμφωνία, είναι μέσα για την προώθηση της αναγκαίας πολιτικής διασφάλισης των Ταμείων.
Ειδικότερα για τα άλλα προβλήματα των εργαζομένων στο Δημόσιο :
ü Διεκδικούμε ένα νέο και ενιαίο μισθολόγιο για παλαιούς και νέους, με ενσωμάτωση επιδομάτων, υψηλό βασικό μισθό, αξιοκρατικές εσωτερικές και εξωτερικές σχέσεις διαχρονικής εξέλιξης. Είμαστε ριζικά αντίθετοι στη διαίρεση παλαιών και νέων που αυξάνει τις ανισότητες και το μισθολογικό χάσμα τόσο ανάμεσα σε τομείς και κλάδους, όσο και ανάμεσα στους εργαζόμενους είτε είναι παλαιοί, είτε νέοι.
ü Διεκδικούμε γενναία αύξηση των κοινωνικών επιδομάτων, που εδώ και πλέον των 10 ετών είναι καθηλωμένα.
ü Διεκδικούμε κάλυψη των πάγιων αναγκών στο Δημόσιο μόνο με μόνιμο προσωπικό. Μια και ενιαία σχέση εργασία, μόνιμη δημοσίου δικαίου. Είμαστε ριζικά αντίθετοι στη σχεδιαζόμενη κατάθεση ρύθμισης για την εξέλιξη των ιδιωτικού δικαίου με τρόπο που διασπά και συστηματοποιεί τη διάσπαση της εργασιακής σχέσης στο δημόσιο, της συνοχής και της σύγχρονης οργάνωσης των υπηρεσιών. Ζητάμε από σήμερα την απόσυρσή της από τα σχετικά σχέδια γιατί εκτός των άλλων βαθαίνει τις μισθολογικές διαιρέσεις, επιβαρύνει τα Ταμεία (όπως και η πανσπερμία των ελαστικών μορφών και το νέο, διογκωμένο φαινόμενο συμβασιούχων) και στο τέλος θα αποδειχτεί μετά από προσφυγές και ενδωυπηρεσιακές εντάσεις και αντισυνταγματική, δεδομένου ότι είναι σαφέστατο το άρθρο 103 του Συντάγματος.
ü Σε σχέση με την απόφαση του ΔΕΚ υποστηρίζουμε ότι δεν πρέπει να υλοποιηθεί. Είναι απαραίτητο να εξαντληθεί κάθε χρονικό περιθώριο διαπραγμάτευσης, δεδομένου ότι στην παρούσα περίοδο δεν υφίσταται και κανένα θέμα προστίμου (που κάποιοι επισείουν) και παράλληλα : η Κυβέρνηση να μην αποδεχτεί την αμφισβήτηση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα του συστήματος, να κινηθεί στην κατεύθυνση της διόρθωσης με την ενίσχυση των κοινωνικών του χαρακτηριστικών.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. εκτιμώντας ότι σε μια περίοδο πρωτοφανούς αστάθειας η υπεύθυνη πολιτική και κοινωνική στάση υπαγορεύει να ενταθούν οι προσπάθειες και να στραφούν οι πολιτικές προς την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, θεωρεί απαραίτητο :
1. Μια σαφή και καθαρή πολιτική βούληση, δημόσιες και συλλογικές συμφωνίες, προς την άμεση και ριζική αναστροφή των δημόσιων πολιτικών ελέγχου των τιμών και της ακρίβειας, απομάκρυνσης από το κοκτέιλ μισθολογικής πολιτικής και πολιτικής στις εργασιακές σχέσεις, όπου : οι χαμηλοί βασικοί μισθοί και οι ελαστικές σχέσεις : παράγουν φτωχούς, μερικά ή καθόλου ασφαλισμένους εργαζόμενους, δημιουργούν φτωχή χρηματοδότηση για την ασφάλιση : οδηγούν σε φτωχούς συνταξιούχους και φτωχή οικονομία για την κοινωνία και τη χώρα. Η κρίση αυτό το έχει καταστήσει αντιληπτό και δεν χρειάζεται ειδική χημεία επιχειρημάτων για να αποδειχτεί.
2. Σήμερα απαιτείται πολιτική φραγμών απέναντι στο κεφάλαιο που υπερασπίζεται στενά και σκληρά τα κέρδη του. Να τεθούν σε κίνηση σοβαρές προσπάθειες και παρεμβάσεις για την προστασία των θέσεων εργασίας, την ποιότητα των εργασιακών σχέσεων, την υποστήριξη της κοινωνικής ασφάλισης, του υγειονομικού συστήματος, των δημόσιων και κοινωνικών υπηρεσιών, παροχών.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί την Κυβέρνηση, τώρα που ολοκληρώνεται η κατάρτιση του νέου προϋπολογισμού, να αναπροσανατολίσει τις πολιτικές της.
Με επίκεντρο την ενίσχυση των δημοσίων πολιτικών και αντίκρισμα στις ανάγκες των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων να εξαγγείλει στο πλαίσιο της Δ.Ε.Θ. την οικονομική πολιτική.
Ο σταθερός αγωνιστικός και διεκδικητικός προσανατολισμός του συνδικαλιστικού κινήματος έχει ως νέα αφετηρία – σταθμό τη Δ.Ε.Θ. όσο συνεχίζονται οι σημερινές επιλογές και ετοιμάζονται νέα μέτρα λιτότητας και περικοπής δικαιωμάτων.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Τρίτη 9 Ιουνίου 2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ανακοινώθηκε, μετά τη σύμπραξη της Κυβέρνησης και της ΚΕΔΚΕ, η πρόσληψη 20.000 νέων εργαζομένων, προκειμένου να καλύψουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στις υπηρεσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. εδώ και μια 15ετία που το δημόσιο διεύρυνε ανεξέλεγκτα την εργασιακή σχέση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου, κατέθεσε την πλήρη αντίθεσή της για το είδος αυτό της εργασιακής σχέσης και πολύ περισσότερο κατήγγειλε την πολιτική της ρουσφετολογίας, της κομματικής πελατείας και της ομηρίας των δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων με αυτές τις εργασιακές σχέσεις των συμβάσεων.
Τονίζουμε και πάλι, την ανάγκη να καλυφθούν όλα τα κενά του δημοσίου, που ήδη είναι πολλά, με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
Δεν μπορούμε όμως να δεχθούμε νέες στρατιές εργαζομένων με ομηρία και νέα διεύρυνση των ελαστικών και κακοπληρωμένων θέσεων εργασίας.
Ζητάμε τώρα να μονιμοποιηθούν όσοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και να ενταχθούν στην υπηρεσιακή εξέλιξη των μονίμων.
Οι υπόλοιπες κενές θέσεις να καλυφθούν από νέους μόνιμους εργαζόμενους με τη διαδικασία του ΑΣΕΠ.
Μετά απ’ αυτά δηλώνουμε την αμέριστη υποστήριξή μας στην απεργιακή κινητοποίηση της ΠΟΕ-ΟΤΑ και καλούμε τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν δυναμικά στη συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009 και ώρα 12 στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (Πανεπιστημίου 37).
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Ανακοινώθηκε, μετά τη σύμπραξη της Κυβέρνησης και της ΚΕΔΚΕ, η πρόσληψη 20.000 νέων εργαζομένων, προκειμένου να καλύψουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στις υπηρεσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. εδώ και μια 15ετία που το δημόσιο διεύρυνε ανεξέλεγκτα την εργασιακή σχέση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου, κατέθεσε την πλήρη αντίθεσή της για το είδος αυτό της εργασιακής σχέσης και πολύ περισσότερο κατήγγειλε την πολιτική της ρουσφετολογίας, της κομματικής πελατείας και της ομηρίας των δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων με αυτές τις εργασιακές σχέσεις των συμβάσεων.
Τονίζουμε και πάλι, την ανάγκη να καλυφθούν όλα τα κενά του δημοσίου, που ήδη είναι πολλά, με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
Δεν μπορούμε όμως να δεχθούμε νέες στρατιές εργαζομένων με ομηρία και νέα διεύρυνση των ελαστικών και κακοπληρωμένων θέσεων εργασίας.
Ζητάμε τώρα να μονιμοποιηθούν όσοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και να ενταχθούν στην υπηρεσιακή εξέλιξη των μονίμων.
Οι υπόλοιπες κενές θέσεις να καλυφθούν από νέους μόνιμους εργαζόμενους με τη διαδικασία του ΑΣΕΠ.
Μετά απ’ αυτά δηλώνουμε την αμέριστη υποστήριξή μας στην απεργιακή κινητοποίηση της ΠΟΕ-ΟΤΑ και καλούμε τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν δυναμικά στη συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009 και ώρα 12 στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (Πανεπιστημίου 37).
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Σάββατο 30 Μαΐου 2009
ΗΜΕΡΙΔΑ Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ ΚΟΖΑΝΗΣ
Εργασιακές σχέσεις και οικονομική κρίση
Την ανάγκη επαναπροσδιορισμού των εργασιακών σχέσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα επισημαίνει από την Κοζάνη ο Πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ ως αντίδοτο στην κρίση. Παράλληλα εκπρόσωποι της πολιτείας αλλά και της πανεπιστημιακής κοινότητας που παρεβρέθηκαν σε σχετική ημερίδα του νομαρχιακού τμήματος της ΑΔΕΔΥ του Νομού Κοζάνης καταγράφουν τις αλλαγές και τα νέα δεδομένα που φέρνει η οικονομική κρίση στο σύστημα των εργασιακών σχέσεων.
Τρίτη 26 Μαΐου 2009
Δευτέρα 11 Μαΐου 2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Για τη συνέντευξη τύπου της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. 11/5/2009
Ώρα 12.00
Η εξέλιξη των προβλημάτων των εργαζομένων, η συσσώρευση νέων, η απεργία της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. για το Δημόσιο στις 14 Μάη 2009.
Τα εργασιακά, ασφαλιστικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα των εργαζομένων αυξάνονται.
Μπορεί την επικαιρότητα και την προσοχή να την αποσπούν οι πολιτικές εξελίξεις και οι υποθέσεις των σκανδάλων, αλλά η αύξηση των αγώνων των εργαζομένων επιβάλλεται προκειμένου να μην αποσπαστούν οι πολιτικές λύσεις από τις αναγκαίες λύσεις και των προβλημάτων των εργαζομένων.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. έχει προκηρύξει και πραγματοποιεί την Πέμπτη 14 Μάη 24ωρη πανελλαδική απεργία με κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στις 11.00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος.
Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο βρίσκονται αντιμέτωποι με μια κυβερνητική πολιτική με ιδιαίτερη οξύτητα : στη μείωση των μισθών, του διαθέσιμου εισοδήματος και της αγοραστικής δύναμης, ενώ το επόμενο πεντάμηνο θα υπερβούν τις 20.000 οι εκκρεμείς αιτήσεις για εφάπαξ και ο χρόνος καταβολής της κύριας σύνταξης υπερβαίνει τους επτά (7) μήνες.
Νέα προβλήματα παρουσιάζονται στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη με την περικοπή της δαπάνης για 90 και πλέον περιπτώσεις (αρκετές εκ των οποίων αφορούν ιδιαίτερα προβλήματα υγείας) εξαιτίας μη ορθής διαδικασίας νομιμοποίησής τους αλλά πλέον το «αθώο» η κυβερνητική ολιγωρία το καθιστά «ύποπτο» και απειλητικό.
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση ακόμη και εκεί που δεν υιοθετεί τις θέσεις και τις διεκδικήσεις της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. δεν προχωρά ούτε στην υλοποίηση των δικών της αποφάσεων ή δεν διατυπώνει άλλες, μαρτυρά την απουσία κάθε πολιτικής βούλησης ακόμη και για σχετική διόρθωση ή έλεγχο των δυσμενών εξελίξεων σε μείζονα δικαιώματα, ανάγκες και προβλήματα.
Η επιχείρηση «ξεκαθαρίσματος» των δημοσιονομικών προβλημάτων με «αποδιοπομπαίους τράγους» τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και τους συνταξιούχους και με τη νέα επικείμενη φοροεπιδρομή μέσα από την αύξηση των έμμεσων φόρων, φέρνει σε απελπιστική κατάσταση εκατομμύρια πολίτες.
Την ώρα που επιβάλλεται οι δημόσιες υπηρεσίες, οι δημόσιες επενδύσεις, οι δημόσιες πολιτικές σταθεροποίησης της οικονομίας και προστασίας της κοινωνικής συνοχής, της απασχόλησης και της κοινωνικής ασφάλισης, να ενισχυθούν, οι επιλογές που γίνονται δεν είναι απλά κακές αλλά καταστροφικές.
Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων στο Δημόσιο σε μια σειρά χωρών (Γαλλία, Γερμανία, Ιρλανδία, Ουγγαρία, Λετονία, Ρουμανία κ.α.) όπως και στην Ελλάδα είναι αντιμέτωπες με το ίδιο «κύμα περικοπών» και σχεδίου λιτότητας πάγωμα ή μείωση μισθών, υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση, περικοπή λειτουργιών και δραστηριοτήτων των δημόσιων και κοινωνικών υπηρεσιών.
Οι συνταγές είναι παρόμοιες είτε εκπορεύονται από το Σύμφωνο Σταθερότητας, είτε από το Δ.Ν.Τ., είτε από κυβερνητικές αρχές, πολιτικές και επιλογές.
Στο απυρόβλητο είναι μόνο η κερδοσκοπία, η λειτουργία του τραπεζικού τομέα για τον οποίο δεσμεύονται δεκάδες δις ΕΥΡΩ, η εισφοροδιαφυγή, η φοροδιαφυγή, οι φορολογικοί παράδεισοι.
Αυτοί που δεν θα πληρώσουν για το δημόσιο χρέος τα ελλείμματα, τα δημόσια οικονομικά, είναι αυτοί που συστηματικά και παράνομα τα αυξάνουν και τα υπονομεύουν.
Μετά τη γενική απεργία στις 2 Απριλίου 2009, τις αγωνιστικές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς, η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. συνεχίζει με την 24ωρη απεργία της ερχόμενης Πέμπτης και έχει σταθερό προσανατολισμό για συνέχιση του αγώνα, μέχρι να υπάρξουν συγκεκριμένες, δίκαιες και ορθές λύσεις, πολιτικές υπέρ των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων.
Ανεξάρτητα από την ιδεολογική, πολιτική, κομματική οπτική, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι του Δημοσίου την Πέμπτη 14 Μάη με τη μαζική συμμετοχή στην απεργία, με τη δυναμική παρουσία στις απεργιακές συγκεντρώσεις και την κεντρική στις 11.00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος
ΑΠΑΝΤΟΥΝ :
· Στην ιδιότυπη «αμνησία και συλλογική αφασία» που επιχειρείται κάτω από την ψυχολογία της ανασφάλειας που γεννά η κρίση και αξιοποιούν οι υπαίτιοι για επιβολή αντιλαϊκών , αντικοινωνικών μέτρων.
· Στη νέα επίθεση που έχει αποφασιστεί σε βάρος μας και στις σκοπιμότητες για τον κρίσιμο χρόνο μεταβίβασης του λογαριασμού στους μισθωτούς, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τους νέους.
· Στη συνέχιση και ένταση της νεοφιλελεύθερης επίθεσης σε βάρος των δικαιωμάτων μας.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ :
1. Άμεση χρηματοδότηση του Ταμείου Πρόνοιας και του ΟΠΑΔ.
2. Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.
3. Ενιαία μόνιμη εργασιακή σχέση στο Δημόσιο.
ΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΗ ΔΡΑΣΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΔΡΑΝΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΟΥ ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΤΟ ΒΙΟΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ.
ΣΤΙΣ 14 ΜΑΗ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ, Ο ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.
Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΕΙ ΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ. ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ.
Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Για τη συνέντευξη τύπου της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. 11/5/2009
Ώρα 12.00
Η εξέλιξη των προβλημάτων των εργαζομένων, η συσσώρευση νέων, η απεργία της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. για το Δημόσιο στις 14 Μάη 2009.
Τα εργασιακά, ασφαλιστικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα των εργαζομένων αυξάνονται.
Μπορεί την επικαιρότητα και την προσοχή να την αποσπούν οι πολιτικές εξελίξεις και οι υποθέσεις των σκανδάλων, αλλά η αύξηση των αγώνων των εργαζομένων επιβάλλεται προκειμένου να μην αποσπαστούν οι πολιτικές λύσεις από τις αναγκαίες λύσεις και των προβλημάτων των εργαζομένων.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. έχει προκηρύξει και πραγματοποιεί την Πέμπτη 14 Μάη 24ωρη πανελλαδική απεργία με κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στις 11.00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος.
Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο βρίσκονται αντιμέτωποι με μια κυβερνητική πολιτική με ιδιαίτερη οξύτητα : στη μείωση των μισθών, του διαθέσιμου εισοδήματος και της αγοραστικής δύναμης, ενώ το επόμενο πεντάμηνο θα υπερβούν τις 20.000 οι εκκρεμείς αιτήσεις για εφάπαξ και ο χρόνος καταβολής της κύριας σύνταξης υπερβαίνει τους επτά (7) μήνες.
Νέα προβλήματα παρουσιάζονται στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη με την περικοπή της δαπάνης για 90 και πλέον περιπτώσεις (αρκετές εκ των οποίων αφορούν ιδιαίτερα προβλήματα υγείας) εξαιτίας μη ορθής διαδικασίας νομιμοποίησής τους αλλά πλέον το «αθώο» η κυβερνητική ολιγωρία το καθιστά «ύποπτο» και απειλητικό.
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση ακόμη και εκεί που δεν υιοθετεί τις θέσεις και τις διεκδικήσεις της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. δεν προχωρά ούτε στην υλοποίηση των δικών της αποφάσεων ή δεν διατυπώνει άλλες, μαρτυρά την απουσία κάθε πολιτικής βούλησης ακόμη και για σχετική διόρθωση ή έλεγχο των δυσμενών εξελίξεων σε μείζονα δικαιώματα, ανάγκες και προβλήματα.
Η επιχείρηση «ξεκαθαρίσματος» των δημοσιονομικών προβλημάτων με «αποδιοπομπαίους τράγους» τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και τους συνταξιούχους και με τη νέα επικείμενη φοροεπιδρομή μέσα από την αύξηση των έμμεσων φόρων, φέρνει σε απελπιστική κατάσταση εκατομμύρια πολίτες.
Την ώρα που επιβάλλεται οι δημόσιες υπηρεσίες, οι δημόσιες επενδύσεις, οι δημόσιες πολιτικές σταθεροποίησης της οικονομίας και προστασίας της κοινωνικής συνοχής, της απασχόλησης και της κοινωνικής ασφάλισης, να ενισχυθούν, οι επιλογές που γίνονται δεν είναι απλά κακές αλλά καταστροφικές.
Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων στο Δημόσιο σε μια σειρά χωρών (Γαλλία, Γερμανία, Ιρλανδία, Ουγγαρία, Λετονία, Ρουμανία κ.α.) όπως και στην Ελλάδα είναι αντιμέτωπες με το ίδιο «κύμα περικοπών» και σχεδίου λιτότητας πάγωμα ή μείωση μισθών, υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση, περικοπή λειτουργιών και δραστηριοτήτων των δημόσιων και κοινωνικών υπηρεσιών.
Οι συνταγές είναι παρόμοιες είτε εκπορεύονται από το Σύμφωνο Σταθερότητας, είτε από το Δ.Ν.Τ., είτε από κυβερνητικές αρχές, πολιτικές και επιλογές.
Στο απυρόβλητο είναι μόνο η κερδοσκοπία, η λειτουργία του τραπεζικού τομέα για τον οποίο δεσμεύονται δεκάδες δις ΕΥΡΩ, η εισφοροδιαφυγή, η φοροδιαφυγή, οι φορολογικοί παράδεισοι.
Αυτοί που δεν θα πληρώσουν για το δημόσιο χρέος τα ελλείμματα, τα δημόσια οικονομικά, είναι αυτοί που συστηματικά και παράνομα τα αυξάνουν και τα υπονομεύουν.
Μετά τη γενική απεργία στις 2 Απριλίου 2009, τις αγωνιστικές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς, η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. συνεχίζει με την 24ωρη απεργία της ερχόμενης Πέμπτης και έχει σταθερό προσανατολισμό για συνέχιση του αγώνα, μέχρι να υπάρξουν συγκεκριμένες, δίκαιες και ορθές λύσεις, πολιτικές υπέρ των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων.
Ανεξάρτητα από την ιδεολογική, πολιτική, κομματική οπτική, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι του Δημοσίου την Πέμπτη 14 Μάη με τη μαζική συμμετοχή στην απεργία, με τη δυναμική παρουσία στις απεργιακές συγκεντρώσεις και την κεντρική στις 11.00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος
ΑΠΑΝΤΟΥΝ :
· Στην ιδιότυπη «αμνησία και συλλογική αφασία» που επιχειρείται κάτω από την ψυχολογία της ανασφάλειας που γεννά η κρίση και αξιοποιούν οι υπαίτιοι για επιβολή αντιλαϊκών , αντικοινωνικών μέτρων.
· Στη νέα επίθεση που έχει αποφασιστεί σε βάρος μας και στις σκοπιμότητες για τον κρίσιμο χρόνο μεταβίβασης του λογαριασμού στους μισθωτούς, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τους νέους.
· Στη συνέχιση και ένταση της νεοφιλελεύθερης επίθεσης σε βάρος των δικαιωμάτων μας.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ :
1. Άμεση χρηματοδότηση του Ταμείου Πρόνοιας και του ΟΠΑΔ.
2. Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.
3. Ενιαία μόνιμη εργασιακή σχέση στο Δημόσιο.
ΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΗ ΔΡΑΣΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΔΡΑΝΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΟΥ ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΤΟ ΒΙΟΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ.
ΣΤΙΣ 14 ΜΑΗ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ, Ο ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.
Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΕΙ ΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ. ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ.
Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Τετάρτη 6 Μαΐου 2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Χωρίς όριο αποδεικνύονται οι φανερές και κρυφές παρεμβάσεις, είναι προφανής η ευθύνη του αρμόδιου Υπουργού και Υπουργείου Υγείας, που έχουν στόχο τη μείωση και την περικοπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των Δημοσίων Υπαλλήλων και μάλιστα σε μια εποχή που χιλιάδες υπάλληλοι υποχρεώνονται να διαβιούν με "παγωμένους" μισθούς εξ αιτίας της μηδενικής εισοδηματικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Ενώ εκκρεμεί η αποφασιστική χρηματοδότηση του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων από τον κρατικό προϋπολογισμό προκειμένου να ομαλοποιηθεί η χορήγηση του εφάπαξ σε χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, όπως και η χρηματοδότηση του ΟΠΑΔ, η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει ως "γραφειοκρατική διαδικασία" την περικοπή μέρους των ιατρικών εξετάσεων για τους Δημοσίους Υπαλλήλους και ταυτόχρονα δέχεται ως λογική εξέλιξη την ανατροπή δικαιωμάτων τους όσον αφορά την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταγγέλλει τη συμπεριφορά παραγόντων στο θέμα της περικοπής συγκεκριμένων εξετάσεων σύγχρονης τεχνολογίας και τονίζει ότι αυτή υποκρύπτει σαφέστατη πρόθεση περικοπής και μείωσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους Δημοσίους Υπαλλήλους να συμμετάσχουν μαζικά στην 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Μάη και στη συγκέντρωση την ίδια ημέρα στις 11.00 στην πλατεία Κλαυθμώνος, δηλώνοντας την αποφασιστικότητά τους για την ανατροπή αυτής της άδικης κυβερνητικής πολιτικής.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Χωρίς όριο αποδεικνύονται οι φανερές και κρυφές παρεμβάσεις, είναι προφανής η ευθύνη του αρμόδιου Υπουργού και Υπουργείου Υγείας, που έχουν στόχο τη μείωση και την περικοπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των Δημοσίων Υπαλλήλων και μάλιστα σε μια εποχή που χιλιάδες υπάλληλοι υποχρεώνονται να διαβιούν με "παγωμένους" μισθούς εξ αιτίας της μηδενικής εισοδηματικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Ενώ εκκρεμεί η αποφασιστική χρηματοδότηση του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων από τον κρατικό προϋπολογισμό προκειμένου να ομαλοποιηθεί η χορήγηση του εφάπαξ σε χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, όπως και η χρηματοδότηση του ΟΠΑΔ, η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει ως "γραφειοκρατική διαδικασία" την περικοπή μέρους των ιατρικών εξετάσεων για τους Δημοσίους Υπαλλήλους και ταυτόχρονα δέχεται ως λογική εξέλιξη την ανατροπή δικαιωμάτων τους όσον αφορά την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταγγέλλει τη συμπεριφορά παραγόντων στο θέμα της περικοπής συγκεκριμένων εξετάσεων σύγχρονης τεχνολογίας και τονίζει ότι αυτή υποκρύπτει σαφέστατη πρόθεση περικοπής και μείωσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους Δημοσίους Υπαλλήλους να συμμετάσχουν μαζικά στην 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Μάη και στη συγκέντρωση την ίδια ημέρα στις 11.00 στην πλατεία Κλαυθμώνος, δηλώνοντας την αποφασιστικότητά τους για την ανατροπή αυτής της άδικης κυβερνητικής πολιτικής.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Τρίτη 5 Μαΐου 2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία οι αξιώσεις των Δημοσίων Υπαλλήλων για μισθούς, επιδόματα κλπ παραγράφονται μετά από δύο χρόνια, ενώ για άλλες κατηγορίες εργαζομένων όπως οι δικαστές και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα ισχύει η πενταετία, αποτελεί πρόκληση για όλους τους Δημοσίους Υπαλλήλους.
Η απόφαση επί της υποθέσεως αυτής, η οποία παραπέμφθηκε στο ΑΕΔ, διότι υπήρξε διάσταση επί του θέματος μεταξύ του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας, είναι άδικη αλλά και αντισυνταγματική διότι προσβάλλει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας και της αξιοπρέπειας του ατόμου.
Η απόφαση αυτή που αποτελεί νέο πλήγμα κατά των Δημοσίων Υπαλλήλων, είναι η συνέχεια της προσπάθειας της κυβέρνησης για συνολικό περιορισμό των απαιτήσεων των εργαζομένων στο Δημόσιο, η οποία εκφράστηκε και στη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης, που όμως δεν τελεσφόρησε και τώρα επανέρχεται από άλλη οδό.
Φαίνεται λοιπόν ότι αυτό που δεν κατέστη δυνατό με τη συνταγματική αναθεώρηση προωθείται, έστω και περιορισμένα, για υλοποίηση με την απόφαση του ΑΕΔ.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταγγέλλει την άνιση μεταχείριση των Δημοσίων Υπαλλήλων έναντι όλων των υπολοίπων εργαζομένων που έχει στόχο το συνολικό περιορισμό των δικαιωμάτων τους και δηλώνει ότι με αγώνες θα ανατραπούν αυτές οι αποφάσεις.
Γιατί εκτός των άλλων δεν ανταποκρίνεται στις αρχές και τις διατάξεις του συντάγματος περί ίσης μεταχείρισης κάθε πολίτη.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Η απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία οι αξιώσεις των Δημοσίων Υπαλλήλων για μισθούς, επιδόματα κλπ παραγράφονται μετά από δύο χρόνια, ενώ για άλλες κατηγορίες εργαζομένων όπως οι δικαστές και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα ισχύει η πενταετία, αποτελεί πρόκληση για όλους τους Δημοσίους Υπαλλήλους.
Η απόφαση επί της υποθέσεως αυτής, η οποία παραπέμφθηκε στο ΑΕΔ, διότι υπήρξε διάσταση επί του θέματος μεταξύ του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας, είναι άδικη αλλά και αντισυνταγματική διότι προσβάλλει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας και της αξιοπρέπειας του ατόμου.
Η απόφαση αυτή που αποτελεί νέο πλήγμα κατά των Δημοσίων Υπαλλήλων, είναι η συνέχεια της προσπάθειας της κυβέρνησης για συνολικό περιορισμό των απαιτήσεων των εργαζομένων στο Δημόσιο, η οποία εκφράστηκε και στη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης, που όμως δεν τελεσφόρησε και τώρα επανέρχεται από άλλη οδό.
Φαίνεται λοιπόν ότι αυτό που δεν κατέστη δυνατό με τη συνταγματική αναθεώρηση προωθείται, έστω και περιορισμένα, για υλοποίηση με την απόφαση του ΑΕΔ.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταγγέλλει την άνιση μεταχείριση των Δημοσίων Υπαλλήλων έναντι όλων των υπολοίπων εργαζομένων που έχει στόχο το συνολικό περιορισμό των δικαιωμάτων τους και δηλώνει ότι με αγώνες θα ανατραπούν αυτές οι αποφάσεις.
Γιατί εκτός των άλλων δεν ανταποκρίνεται στις αρχές και τις διατάξεις του συντάγματος περί ίσης μεταχείρισης κάθε πολίτη.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Παρασκευή 1 Μαΐου 2009
ΚΑΛΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ
«Οκτώ ώρες δουλειά, οκτώ ώρες ανάπαυση, οκτώ ώρες ύπνος».
Αυτό ήταν το κεντρικό σύνθημα εκείνης της αιματοβαμμένης πρωτομαγιάς του 1886 στο Σικάγο, που έμελλε να σφραγίσει τους αγώνες του παγκόσμιου εργατικού κινήματος για καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Βέβαια ο αγώνας των εργαζομένων για την καθιέρωση του οχταώρου είχε αρχίσει
πολύ πριν, από τη δεκαετία του 1860, αλλά το 1884, δύο χρόνια δηλαδή, πριν από τα αιματηρά γεγονότα του Σικάγου, η Αφρικάνικη Ομοσπονδία Εργατών ανακοίνωσε την απόφασή της, που όριζε ότι «από την 1η Μαΐου του 1886 θα καθιερωνόταν η οχτάωρη εργασία». Αυτή η απόφαση είχε, όπως ήταν άλλωστε φυσικό, την άμεση και ολόθερμη υποστήριξη του συνόλου της εργατικής τάξης, αφού οι εργαζόμενοι της εποχής εκείνης αναγκάζονταν να δουλεύουν 12, 14 και 16 ώρες ημερησίως.
Έτσι όταν την 1η Μαΐου του 1886 οργανώθηκε η μαζική απεργία στο Σικάγο (ήταν το μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο), η πόλη παρέλυσε. Σύμφωνα ΅ε τα ιστορικά στοιχεία που αναφέρονται σήμερα , σ' αυτή τη μεγάλη απεργία, πρέπει να πήραν μέρος τουλάχιστον 360.000 εργάτες 1.200 εργοστασίων από όλη τη χώρα, Μόνο στο Σικάγο απέργησαν περί τις 70.000 εργάτες.
Οι εργοδότες, όμως, είχαν αντίθετη γνώμη. Στενά συνεργαζόμενοι ΅ε την αστυνομία και ΅ε τους λογής - λογής μπράβους που διέθεταν, αντέδρασαν έντονα ...
Εκείνη η Πρωτομαγιά έπεφτε Σάββατο και οι απεργοί άρχισαν σιγά-σιγά από το πρωί να καταφθάνουν στον προκαθορισμένο χώρο συγκέντρωσης. Η ατμόσφαιρα όμως, από τις χιλιάδες πάνοπλους αστυνομικούς που είχαν πάρει θέσεις στις στέγες και στις γωνίες των γύρω κτιρίων, ήταν απειλητική. Δεν περίμεναν τίποτε άλλο παρά το «σύνθημα» για να επιτεθούν.
Έτσι όταν κάποια στιγμή προσπάθησαν ΅ε βίαιο τρόπο να διαλύσουν ΅ια ειρηνική συγκέντρωση στην πλατεία Χάιμαρκετ (έμεινε πια στην Ιστορία), κάποιος πέταξε εναντίον τους ΅ια βόμβα, σκοτώνοντας έναν από αυτούς.
Αυτό, προφανώς, ήταν και το σύνθημα που περίμεναν. Άρχισαν να πυροβολούν
αδιακρίτως εναντίον του πλήθους των απεργών και των οικογενειών τους,
σκοτώνοντας δεκάδες (αλλά και τέσσερις ... αστυνομικούς!) και τραυματίζοντας
εκατοντάδες. Ταυτόχρονα, συλλαμβάνουν και οκτώ από τα ηγετικά στελέχη του
εργατικού κινήματος, ως υπαίτιους για τη ρίψη της βόμβας, χωρίς βέβαια κανένα
συγκεκριμένο στοιχείο εναντίον τους.
Οι οχτώ συλληφθέντες ήταν οι: August Spies
(Εκδότης εφημερίδας των εργατών), Adolf. Fischer, George Engel, Albert Parsons
(Επικεφαλής του συνδικάτου του Σικάγου), Samuel FieIden, Oscar Neebe, Michael
Schwab και Louis Ungg.
Ακολούθησε ΅ία δίκη, η οποία έχει καταγραφεί στα δικαστικά χρονικά ως «δίκη -
παρωδία» Οι οχτώ συλληφθέντες στα αιματηρά επεισόδια της Πρωτομαγιάς.
του 1886 στο Σικάγο, καταδικάστηκαν σε θάνατο. Τελικά, εκτελέστηκαν οι τέσσερις.
Αυτό ήταν το κεντρικό σύνθημα εκείνης της αιματοβαμμένης πρωτομαγιάς του 1886 στο Σικάγο, που έμελλε να σφραγίσει τους αγώνες του παγκόσμιου εργατικού κινήματος για καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Βέβαια ο αγώνας των εργαζομένων για την καθιέρωση του οχταώρου είχε αρχίσει
πολύ πριν, από τη δεκαετία του 1860, αλλά το 1884, δύο χρόνια δηλαδή, πριν από τα αιματηρά γεγονότα του Σικάγου, η Αφρικάνικη Ομοσπονδία Εργατών ανακοίνωσε την απόφασή της, που όριζε ότι «από την 1η Μαΐου του 1886 θα καθιερωνόταν η οχτάωρη εργασία». Αυτή η απόφαση είχε, όπως ήταν άλλωστε φυσικό, την άμεση και ολόθερμη υποστήριξη του συνόλου της εργατικής τάξης, αφού οι εργαζόμενοι της εποχής εκείνης αναγκάζονταν να δουλεύουν 12, 14 και 16 ώρες ημερησίως.
Έτσι όταν την 1η Μαΐου του 1886 οργανώθηκε η μαζική απεργία στο Σικάγο (ήταν το μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο), η πόλη παρέλυσε. Σύμφωνα ΅ε τα ιστορικά στοιχεία που αναφέρονται σήμερα , σ' αυτή τη μεγάλη απεργία, πρέπει να πήραν μέρος τουλάχιστον 360.000 εργάτες 1.200 εργοστασίων από όλη τη χώρα, Μόνο στο Σικάγο απέργησαν περί τις 70.000 εργάτες.
Οι εργοδότες, όμως, είχαν αντίθετη γνώμη. Στενά συνεργαζόμενοι ΅ε την αστυνομία και ΅ε τους λογής - λογής μπράβους που διέθεταν, αντέδρασαν έντονα ...
Εκείνη η Πρωτομαγιά έπεφτε Σάββατο και οι απεργοί άρχισαν σιγά-σιγά από το πρωί να καταφθάνουν στον προκαθορισμένο χώρο συγκέντρωσης. Η ατμόσφαιρα όμως, από τις χιλιάδες πάνοπλους αστυνομικούς που είχαν πάρει θέσεις στις στέγες και στις γωνίες των γύρω κτιρίων, ήταν απειλητική. Δεν περίμεναν τίποτε άλλο παρά το «σύνθημα» για να επιτεθούν.
Έτσι όταν κάποια στιγμή προσπάθησαν ΅ε βίαιο τρόπο να διαλύσουν ΅ια ειρηνική συγκέντρωση στην πλατεία Χάιμαρκετ (έμεινε πια στην Ιστορία), κάποιος πέταξε εναντίον τους ΅ια βόμβα, σκοτώνοντας έναν από αυτούς.
Αυτό, προφανώς, ήταν και το σύνθημα που περίμεναν. Άρχισαν να πυροβολούν
αδιακρίτως εναντίον του πλήθους των απεργών και των οικογενειών τους,
σκοτώνοντας δεκάδες (αλλά και τέσσερις ... αστυνομικούς!) και τραυματίζοντας
εκατοντάδες. Ταυτόχρονα, συλλαμβάνουν και οκτώ από τα ηγετικά στελέχη του
εργατικού κινήματος, ως υπαίτιους για τη ρίψη της βόμβας, χωρίς βέβαια κανένα
συγκεκριμένο στοιχείο εναντίον τους.
Οι οχτώ συλληφθέντες ήταν οι: August Spies
(Εκδότης εφημερίδας των εργατών), Adolf. Fischer, George Engel, Albert Parsons
(Επικεφαλής του συνδικάτου του Σικάγου), Samuel FieIden, Oscar Neebe, Michael
Schwab και Louis Ungg.
Ακολούθησε ΅ία δίκη, η οποία έχει καταγραφεί στα δικαστικά χρονικά ως «δίκη -
παρωδία» Οι οχτώ συλληφθέντες στα αιματηρά επεισόδια της Πρωτομαγιάς.
του 1886 στο Σικάγο, καταδικάστηκαν σε θάνατο. Τελικά, εκτελέστηκαν οι τέσσερις.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)