ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ανακοινώθηκε, μετά τη σύμπραξη της Κυβέρνησης και της ΚΕΔΚΕ, η πρόσληψη 20.000 νέων εργαζομένων, προκειμένου να καλύψουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στις υπηρεσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. εδώ και μια 15ετία που το δημόσιο διεύρυνε ανεξέλεγκτα την εργασιακή σχέση των συμβάσεων ορισμένου χρόνου, κατέθεσε την πλήρη αντίθεσή της για το είδος αυτό της εργασιακής σχέσης και πολύ περισσότερο κατήγγειλε την πολιτική της ρουσφετολογίας, της κομματικής πελατείας και της ομηρίας των δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων με αυτές τις εργασιακές σχέσεις των συμβάσεων.
Τονίζουμε και πάλι, την ανάγκη να καλυφθούν όλα τα κενά του δημοσίου, που ήδη είναι πολλά, με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
Δεν μπορούμε όμως να δεχθούμε νέες στρατιές εργαζομένων με ομηρία και νέα διεύρυνση των ελαστικών και κακοπληρωμένων θέσεων εργασίας.
Ζητάμε τώρα να μονιμοποιηθούν όσοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και να ενταχθούν στην υπηρεσιακή εξέλιξη των μονίμων.
Οι υπόλοιπες κενές θέσεις να καλυφθούν από νέους μόνιμους εργαζόμενους με τη διαδικασία του ΑΣΕΠ.
Μετά απ’ αυτά δηλώνουμε την αμέριστη υποστήριξή μας στην απεργιακή κινητοποίηση της ΠΟΕ-ΟΤΑ και καλούμε τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν δυναμικά στη συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009 και ώρα 12 στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (Πανεπιστημίου 37).
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Σάββατο 30 Μαΐου 2009
ΗΜΕΡΙΔΑ Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ ΚΟΖΑΝΗΣ
Εργασιακές σχέσεις και οικονομική κρίση
Την ανάγκη επαναπροσδιορισμού των εργασιακών σχέσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα επισημαίνει από την Κοζάνη ο Πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ ως αντίδοτο στην κρίση. Παράλληλα εκπρόσωποι της πολιτείας αλλά και της πανεπιστημιακής κοινότητας που παρεβρέθηκαν σε σχετική ημερίδα του νομαρχιακού τμήματος της ΑΔΕΔΥ του Νομού Κοζάνης καταγράφουν τις αλλαγές και τα νέα δεδομένα που φέρνει η οικονομική κρίση στο σύστημα των εργασιακών σχέσεων.
Τρίτη 26 Μαΐου 2009
Δευτέρα 11 Μαΐου 2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Για τη συνέντευξη τύπου της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. 11/5/2009
Ώρα 12.00
Η εξέλιξη των προβλημάτων των εργαζομένων, η συσσώρευση νέων, η απεργία της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. για το Δημόσιο στις 14 Μάη 2009.
Τα εργασιακά, ασφαλιστικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα των εργαζομένων αυξάνονται.
Μπορεί την επικαιρότητα και την προσοχή να την αποσπούν οι πολιτικές εξελίξεις και οι υποθέσεις των σκανδάλων, αλλά η αύξηση των αγώνων των εργαζομένων επιβάλλεται προκειμένου να μην αποσπαστούν οι πολιτικές λύσεις από τις αναγκαίες λύσεις και των προβλημάτων των εργαζομένων.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. έχει προκηρύξει και πραγματοποιεί την Πέμπτη 14 Μάη 24ωρη πανελλαδική απεργία με κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στις 11.00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος.
Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο βρίσκονται αντιμέτωποι με μια κυβερνητική πολιτική με ιδιαίτερη οξύτητα : στη μείωση των μισθών, του διαθέσιμου εισοδήματος και της αγοραστικής δύναμης, ενώ το επόμενο πεντάμηνο θα υπερβούν τις 20.000 οι εκκρεμείς αιτήσεις για εφάπαξ και ο χρόνος καταβολής της κύριας σύνταξης υπερβαίνει τους επτά (7) μήνες.
Νέα προβλήματα παρουσιάζονται στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη με την περικοπή της δαπάνης για 90 και πλέον περιπτώσεις (αρκετές εκ των οποίων αφορούν ιδιαίτερα προβλήματα υγείας) εξαιτίας μη ορθής διαδικασίας νομιμοποίησής τους αλλά πλέον το «αθώο» η κυβερνητική ολιγωρία το καθιστά «ύποπτο» και απειλητικό.
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση ακόμη και εκεί που δεν υιοθετεί τις θέσεις και τις διεκδικήσεις της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. δεν προχωρά ούτε στην υλοποίηση των δικών της αποφάσεων ή δεν διατυπώνει άλλες, μαρτυρά την απουσία κάθε πολιτικής βούλησης ακόμη και για σχετική διόρθωση ή έλεγχο των δυσμενών εξελίξεων σε μείζονα δικαιώματα, ανάγκες και προβλήματα.
Η επιχείρηση «ξεκαθαρίσματος» των δημοσιονομικών προβλημάτων με «αποδιοπομπαίους τράγους» τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και τους συνταξιούχους και με τη νέα επικείμενη φοροεπιδρομή μέσα από την αύξηση των έμμεσων φόρων, φέρνει σε απελπιστική κατάσταση εκατομμύρια πολίτες.
Την ώρα που επιβάλλεται οι δημόσιες υπηρεσίες, οι δημόσιες επενδύσεις, οι δημόσιες πολιτικές σταθεροποίησης της οικονομίας και προστασίας της κοινωνικής συνοχής, της απασχόλησης και της κοινωνικής ασφάλισης, να ενισχυθούν, οι επιλογές που γίνονται δεν είναι απλά κακές αλλά καταστροφικές.
Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων στο Δημόσιο σε μια σειρά χωρών (Γαλλία, Γερμανία, Ιρλανδία, Ουγγαρία, Λετονία, Ρουμανία κ.α.) όπως και στην Ελλάδα είναι αντιμέτωπες με το ίδιο «κύμα περικοπών» και σχεδίου λιτότητας πάγωμα ή μείωση μισθών, υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση, περικοπή λειτουργιών και δραστηριοτήτων των δημόσιων και κοινωνικών υπηρεσιών.
Οι συνταγές είναι παρόμοιες είτε εκπορεύονται από το Σύμφωνο Σταθερότητας, είτε από το Δ.Ν.Τ., είτε από κυβερνητικές αρχές, πολιτικές και επιλογές.
Στο απυρόβλητο είναι μόνο η κερδοσκοπία, η λειτουργία του τραπεζικού τομέα για τον οποίο δεσμεύονται δεκάδες δις ΕΥΡΩ, η εισφοροδιαφυγή, η φοροδιαφυγή, οι φορολογικοί παράδεισοι.
Αυτοί που δεν θα πληρώσουν για το δημόσιο χρέος τα ελλείμματα, τα δημόσια οικονομικά, είναι αυτοί που συστηματικά και παράνομα τα αυξάνουν και τα υπονομεύουν.
Μετά τη γενική απεργία στις 2 Απριλίου 2009, τις αγωνιστικές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς, η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. συνεχίζει με την 24ωρη απεργία της ερχόμενης Πέμπτης και έχει σταθερό προσανατολισμό για συνέχιση του αγώνα, μέχρι να υπάρξουν συγκεκριμένες, δίκαιες και ορθές λύσεις, πολιτικές υπέρ των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων.
Ανεξάρτητα από την ιδεολογική, πολιτική, κομματική οπτική, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι του Δημοσίου την Πέμπτη 14 Μάη με τη μαζική συμμετοχή στην απεργία, με τη δυναμική παρουσία στις απεργιακές συγκεντρώσεις και την κεντρική στις 11.00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος
ΑΠΑΝΤΟΥΝ :
· Στην ιδιότυπη «αμνησία και συλλογική αφασία» που επιχειρείται κάτω από την ψυχολογία της ανασφάλειας που γεννά η κρίση και αξιοποιούν οι υπαίτιοι για επιβολή αντιλαϊκών , αντικοινωνικών μέτρων.
· Στη νέα επίθεση που έχει αποφασιστεί σε βάρος μας και στις σκοπιμότητες για τον κρίσιμο χρόνο μεταβίβασης του λογαριασμού στους μισθωτούς, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τους νέους.
· Στη συνέχιση και ένταση της νεοφιλελεύθερης επίθεσης σε βάρος των δικαιωμάτων μας.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ :
1. Άμεση χρηματοδότηση του Ταμείου Πρόνοιας και του ΟΠΑΔ.
2. Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.
3. Ενιαία μόνιμη εργασιακή σχέση στο Δημόσιο.
ΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΗ ΔΡΑΣΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΔΡΑΝΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΟΥ ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΤΟ ΒΙΟΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ.
ΣΤΙΣ 14 ΜΑΗ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ, Ο ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.
Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΕΙ ΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ. ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ.
Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Για τη συνέντευξη τύπου της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. 11/5/2009
Ώρα 12.00
Η εξέλιξη των προβλημάτων των εργαζομένων, η συσσώρευση νέων, η απεργία της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. για το Δημόσιο στις 14 Μάη 2009.
Τα εργασιακά, ασφαλιστικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα των εργαζομένων αυξάνονται.
Μπορεί την επικαιρότητα και την προσοχή να την αποσπούν οι πολιτικές εξελίξεις και οι υποθέσεις των σκανδάλων, αλλά η αύξηση των αγώνων των εργαζομένων επιβάλλεται προκειμένου να μην αποσπαστούν οι πολιτικές λύσεις από τις αναγκαίες λύσεις και των προβλημάτων των εργαζομένων.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. έχει προκηρύξει και πραγματοποιεί την Πέμπτη 14 Μάη 24ωρη πανελλαδική απεργία με κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στις 11.00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος.
Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο βρίσκονται αντιμέτωποι με μια κυβερνητική πολιτική με ιδιαίτερη οξύτητα : στη μείωση των μισθών, του διαθέσιμου εισοδήματος και της αγοραστικής δύναμης, ενώ το επόμενο πεντάμηνο θα υπερβούν τις 20.000 οι εκκρεμείς αιτήσεις για εφάπαξ και ο χρόνος καταβολής της κύριας σύνταξης υπερβαίνει τους επτά (7) μήνες.
Νέα προβλήματα παρουσιάζονται στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη με την περικοπή της δαπάνης για 90 και πλέον περιπτώσεις (αρκετές εκ των οποίων αφορούν ιδιαίτερα προβλήματα υγείας) εξαιτίας μη ορθής διαδικασίας νομιμοποίησής τους αλλά πλέον το «αθώο» η κυβερνητική ολιγωρία το καθιστά «ύποπτο» και απειλητικό.
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση ακόμη και εκεί που δεν υιοθετεί τις θέσεις και τις διεκδικήσεις της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. δεν προχωρά ούτε στην υλοποίηση των δικών της αποφάσεων ή δεν διατυπώνει άλλες, μαρτυρά την απουσία κάθε πολιτικής βούλησης ακόμη και για σχετική διόρθωση ή έλεγχο των δυσμενών εξελίξεων σε μείζονα δικαιώματα, ανάγκες και προβλήματα.
Η επιχείρηση «ξεκαθαρίσματος» των δημοσιονομικών προβλημάτων με «αποδιοπομπαίους τράγους» τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και τους συνταξιούχους και με τη νέα επικείμενη φοροεπιδρομή μέσα από την αύξηση των έμμεσων φόρων, φέρνει σε απελπιστική κατάσταση εκατομμύρια πολίτες.
Την ώρα που επιβάλλεται οι δημόσιες υπηρεσίες, οι δημόσιες επενδύσεις, οι δημόσιες πολιτικές σταθεροποίησης της οικονομίας και προστασίας της κοινωνικής συνοχής, της απασχόλησης και της κοινωνικής ασφάλισης, να ενισχυθούν, οι επιλογές που γίνονται δεν είναι απλά κακές αλλά καταστροφικές.
Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων στο Δημόσιο σε μια σειρά χωρών (Γαλλία, Γερμανία, Ιρλανδία, Ουγγαρία, Λετονία, Ρουμανία κ.α.) όπως και στην Ελλάδα είναι αντιμέτωπες με το ίδιο «κύμα περικοπών» και σχεδίου λιτότητας πάγωμα ή μείωση μισθών, υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση, περικοπή λειτουργιών και δραστηριοτήτων των δημόσιων και κοινωνικών υπηρεσιών.
Οι συνταγές είναι παρόμοιες είτε εκπορεύονται από το Σύμφωνο Σταθερότητας, είτε από το Δ.Ν.Τ., είτε από κυβερνητικές αρχές, πολιτικές και επιλογές.
Στο απυρόβλητο είναι μόνο η κερδοσκοπία, η λειτουργία του τραπεζικού τομέα για τον οποίο δεσμεύονται δεκάδες δις ΕΥΡΩ, η εισφοροδιαφυγή, η φοροδιαφυγή, οι φορολογικοί παράδεισοι.
Αυτοί που δεν θα πληρώσουν για το δημόσιο χρέος τα ελλείμματα, τα δημόσια οικονομικά, είναι αυτοί που συστηματικά και παράνομα τα αυξάνουν και τα υπονομεύουν.
Μετά τη γενική απεργία στις 2 Απριλίου 2009, τις αγωνιστικές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς, η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. συνεχίζει με την 24ωρη απεργία της ερχόμενης Πέμπτης και έχει σταθερό προσανατολισμό για συνέχιση του αγώνα, μέχρι να υπάρξουν συγκεκριμένες, δίκαιες και ορθές λύσεις, πολιτικές υπέρ των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων.
Ανεξάρτητα από την ιδεολογική, πολιτική, κομματική οπτική, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι του Δημοσίου την Πέμπτη 14 Μάη με τη μαζική συμμετοχή στην απεργία, με τη δυναμική παρουσία στις απεργιακές συγκεντρώσεις και την κεντρική στις 11.00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος
ΑΠΑΝΤΟΥΝ :
· Στην ιδιότυπη «αμνησία και συλλογική αφασία» που επιχειρείται κάτω από την ψυχολογία της ανασφάλειας που γεννά η κρίση και αξιοποιούν οι υπαίτιοι για επιβολή αντιλαϊκών , αντικοινωνικών μέτρων.
· Στη νέα επίθεση που έχει αποφασιστεί σε βάρος μας και στις σκοπιμότητες για τον κρίσιμο χρόνο μεταβίβασης του λογαριασμού στους μισθωτούς, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τους νέους.
· Στη συνέχιση και ένταση της νεοφιλελεύθερης επίθεσης σε βάρος των δικαιωμάτων μας.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ :
1. Άμεση χρηματοδότηση του Ταμείου Πρόνοιας και του ΟΠΑΔ.
2. Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.
3. Ενιαία μόνιμη εργασιακή σχέση στο Δημόσιο.
ΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΗ ΔΡΑΣΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΔΡΑΝΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΟΥ ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΤΟ ΒΙΟΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ.
ΣΤΙΣ 14 ΜΑΗ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ, Ο ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.
Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΕΙ ΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ. ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ.
Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Τετάρτη 6 Μαΐου 2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Χωρίς όριο αποδεικνύονται οι φανερές και κρυφές παρεμβάσεις, είναι προφανής η ευθύνη του αρμόδιου Υπουργού και Υπουργείου Υγείας, που έχουν στόχο τη μείωση και την περικοπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των Δημοσίων Υπαλλήλων και μάλιστα σε μια εποχή που χιλιάδες υπάλληλοι υποχρεώνονται να διαβιούν με "παγωμένους" μισθούς εξ αιτίας της μηδενικής εισοδηματικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Ενώ εκκρεμεί η αποφασιστική χρηματοδότηση του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων από τον κρατικό προϋπολογισμό προκειμένου να ομαλοποιηθεί η χορήγηση του εφάπαξ σε χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, όπως και η χρηματοδότηση του ΟΠΑΔ, η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει ως "γραφειοκρατική διαδικασία" την περικοπή μέρους των ιατρικών εξετάσεων για τους Δημοσίους Υπαλλήλους και ταυτόχρονα δέχεται ως λογική εξέλιξη την ανατροπή δικαιωμάτων τους όσον αφορά την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταγγέλλει τη συμπεριφορά παραγόντων στο θέμα της περικοπής συγκεκριμένων εξετάσεων σύγχρονης τεχνολογίας και τονίζει ότι αυτή υποκρύπτει σαφέστατη πρόθεση περικοπής και μείωσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους Δημοσίους Υπαλλήλους να συμμετάσχουν μαζικά στην 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Μάη και στη συγκέντρωση την ίδια ημέρα στις 11.00 στην πλατεία Κλαυθμώνος, δηλώνοντας την αποφασιστικότητά τους για την ανατροπή αυτής της άδικης κυβερνητικής πολιτικής.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Χωρίς όριο αποδεικνύονται οι φανερές και κρυφές παρεμβάσεις, είναι προφανής η ευθύνη του αρμόδιου Υπουργού και Υπουργείου Υγείας, που έχουν στόχο τη μείωση και την περικοπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των Δημοσίων Υπαλλήλων και μάλιστα σε μια εποχή που χιλιάδες υπάλληλοι υποχρεώνονται να διαβιούν με "παγωμένους" μισθούς εξ αιτίας της μηδενικής εισοδηματικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Ενώ εκκρεμεί η αποφασιστική χρηματοδότηση του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων από τον κρατικό προϋπολογισμό προκειμένου να ομαλοποιηθεί η χορήγηση του εφάπαξ σε χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, όπως και η χρηματοδότηση του ΟΠΑΔ, η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει ως "γραφειοκρατική διαδικασία" την περικοπή μέρους των ιατρικών εξετάσεων για τους Δημοσίους Υπαλλήλους και ταυτόχρονα δέχεται ως λογική εξέλιξη την ανατροπή δικαιωμάτων τους όσον αφορά την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταγγέλλει τη συμπεριφορά παραγόντων στο θέμα της περικοπής συγκεκριμένων εξετάσεων σύγχρονης τεχνολογίας και τονίζει ότι αυτή υποκρύπτει σαφέστατη πρόθεση περικοπής και μείωσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους Δημοσίους Υπαλλήλους να συμμετάσχουν μαζικά στην 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Μάη και στη συγκέντρωση την ίδια ημέρα στις 11.00 στην πλατεία Κλαυθμώνος, δηλώνοντας την αποφασιστικότητά τους για την ανατροπή αυτής της άδικης κυβερνητικής πολιτικής.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Τρίτη 5 Μαΐου 2009
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία οι αξιώσεις των Δημοσίων Υπαλλήλων για μισθούς, επιδόματα κλπ παραγράφονται μετά από δύο χρόνια, ενώ για άλλες κατηγορίες εργαζομένων όπως οι δικαστές και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα ισχύει η πενταετία, αποτελεί πρόκληση για όλους τους Δημοσίους Υπαλλήλους.
Η απόφαση επί της υποθέσεως αυτής, η οποία παραπέμφθηκε στο ΑΕΔ, διότι υπήρξε διάσταση επί του θέματος μεταξύ του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας, είναι άδικη αλλά και αντισυνταγματική διότι προσβάλλει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας και της αξιοπρέπειας του ατόμου.
Η απόφαση αυτή που αποτελεί νέο πλήγμα κατά των Δημοσίων Υπαλλήλων, είναι η συνέχεια της προσπάθειας της κυβέρνησης για συνολικό περιορισμό των απαιτήσεων των εργαζομένων στο Δημόσιο, η οποία εκφράστηκε και στη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης, που όμως δεν τελεσφόρησε και τώρα επανέρχεται από άλλη οδό.
Φαίνεται λοιπόν ότι αυτό που δεν κατέστη δυνατό με τη συνταγματική αναθεώρηση προωθείται, έστω και περιορισμένα, για υλοποίηση με την απόφαση του ΑΕΔ.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταγγέλλει την άνιση μεταχείριση των Δημοσίων Υπαλλήλων έναντι όλων των υπολοίπων εργαζομένων που έχει στόχο το συνολικό περιορισμό των δικαιωμάτων τους και δηλώνει ότι με αγώνες θα ανατραπούν αυτές οι αποφάσεις.
Γιατί εκτός των άλλων δεν ανταποκρίνεται στις αρχές και τις διατάξεις του συντάγματος περί ίσης μεταχείρισης κάθε πολίτη.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Η απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία οι αξιώσεις των Δημοσίων Υπαλλήλων για μισθούς, επιδόματα κλπ παραγράφονται μετά από δύο χρόνια, ενώ για άλλες κατηγορίες εργαζομένων όπως οι δικαστές και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα ισχύει η πενταετία, αποτελεί πρόκληση για όλους τους Δημοσίους Υπαλλήλους.
Η απόφαση επί της υποθέσεως αυτής, η οποία παραπέμφθηκε στο ΑΕΔ, διότι υπήρξε διάσταση επί του θέματος μεταξύ του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας, είναι άδικη αλλά και αντισυνταγματική διότι προσβάλλει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας και της αξιοπρέπειας του ατόμου.
Η απόφαση αυτή που αποτελεί νέο πλήγμα κατά των Δημοσίων Υπαλλήλων, είναι η συνέχεια της προσπάθειας της κυβέρνησης για συνολικό περιορισμό των απαιτήσεων των εργαζομένων στο Δημόσιο, η οποία εκφράστηκε και στη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης, που όμως δεν τελεσφόρησε και τώρα επανέρχεται από άλλη οδό.
Φαίνεται λοιπόν ότι αυτό που δεν κατέστη δυνατό με τη συνταγματική αναθεώρηση προωθείται, έστω και περιορισμένα, για υλοποίηση με την απόφαση του ΑΕΔ.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταγγέλλει την άνιση μεταχείριση των Δημοσίων Υπαλλήλων έναντι όλων των υπολοίπων εργαζομένων που έχει στόχο το συνολικό περιορισμό των δικαιωμάτων τους και δηλώνει ότι με αγώνες θα ανατραπούν αυτές οι αποφάσεις.
Γιατί εκτός των άλλων δεν ανταποκρίνεται στις αρχές και τις διατάξεις του συντάγματος περί ίσης μεταχείρισης κάθε πολίτη.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Παρασκευή 1 Μαΐου 2009
ΚΑΛΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ
«Οκτώ ώρες δουλειά, οκτώ ώρες ανάπαυση, οκτώ ώρες ύπνος».
Αυτό ήταν το κεντρικό σύνθημα εκείνης της αιματοβαμμένης πρωτομαγιάς του 1886 στο Σικάγο, που έμελλε να σφραγίσει τους αγώνες του παγκόσμιου εργατικού κινήματος για καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Βέβαια ο αγώνας των εργαζομένων για την καθιέρωση του οχταώρου είχε αρχίσει
πολύ πριν, από τη δεκαετία του 1860, αλλά το 1884, δύο χρόνια δηλαδή, πριν από τα αιματηρά γεγονότα του Σικάγου, η Αφρικάνικη Ομοσπονδία Εργατών ανακοίνωσε την απόφασή της, που όριζε ότι «από την 1η Μαΐου του 1886 θα καθιερωνόταν η οχτάωρη εργασία». Αυτή η απόφαση είχε, όπως ήταν άλλωστε φυσικό, την άμεση και ολόθερμη υποστήριξη του συνόλου της εργατικής τάξης, αφού οι εργαζόμενοι της εποχής εκείνης αναγκάζονταν να δουλεύουν 12, 14 και 16 ώρες ημερησίως.
Έτσι όταν την 1η Μαΐου του 1886 οργανώθηκε η μαζική απεργία στο Σικάγο (ήταν το μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο), η πόλη παρέλυσε. Σύμφωνα ΅ε τα ιστορικά στοιχεία που αναφέρονται σήμερα , σ' αυτή τη μεγάλη απεργία, πρέπει να πήραν μέρος τουλάχιστον 360.000 εργάτες 1.200 εργοστασίων από όλη τη χώρα, Μόνο στο Σικάγο απέργησαν περί τις 70.000 εργάτες.
Οι εργοδότες, όμως, είχαν αντίθετη γνώμη. Στενά συνεργαζόμενοι ΅ε την αστυνομία και ΅ε τους λογής - λογής μπράβους που διέθεταν, αντέδρασαν έντονα ...
Εκείνη η Πρωτομαγιά έπεφτε Σάββατο και οι απεργοί άρχισαν σιγά-σιγά από το πρωί να καταφθάνουν στον προκαθορισμένο χώρο συγκέντρωσης. Η ατμόσφαιρα όμως, από τις χιλιάδες πάνοπλους αστυνομικούς που είχαν πάρει θέσεις στις στέγες και στις γωνίες των γύρω κτιρίων, ήταν απειλητική. Δεν περίμεναν τίποτε άλλο παρά το «σύνθημα» για να επιτεθούν.
Έτσι όταν κάποια στιγμή προσπάθησαν ΅ε βίαιο τρόπο να διαλύσουν ΅ια ειρηνική συγκέντρωση στην πλατεία Χάιμαρκετ (έμεινε πια στην Ιστορία), κάποιος πέταξε εναντίον τους ΅ια βόμβα, σκοτώνοντας έναν από αυτούς.
Αυτό, προφανώς, ήταν και το σύνθημα που περίμεναν. Άρχισαν να πυροβολούν
αδιακρίτως εναντίον του πλήθους των απεργών και των οικογενειών τους,
σκοτώνοντας δεκάδες (αλλά και τέσσερις ... αστυνομικούς!) και τραυματίζοντας
εκατοντάδες. Ταυτόχρονα, συλλαμβάνουν και οκτώ από τα ηγετικά στελέχη του
εργατικού κινήματος, ως υπαίτιους για τη ρίψη της βόμβας, χωρίς βέβαια κανένα
συγκεκριμένο στοιχείο εναντίον τους.
Οι οχτώ συλληφθέντες ήταν οι: August Spies
(Εκδότης εφημερίδας των εργατών), Adolf. Fischer, George Engel, Albert Parsons
(Επικεφαλής του συνδικάτου του Σικάγου), Samuel FieIden, Oscar Neebe, Michael
Schwab και Louis Ungg.
Ακολούθησε ΅ία δίκη, η οποία έχει καταγραφεί στα δικαστικά χρονικά ως «δίκη -
παρωδία» Οι οχτώ συλληφθέντες στα αιματηρά επεισόδια της Πρωτομαγιάς.
του 1886 στο Σικάγο, καταδικάστηκαν σε θάνατο. Τελικά, εκτελέστηκαν οι τέσσερις.
Αυτό ήταν το κεντρικό σύνθημα εκείνης της αιματοβαμμένης πρωτομαγιάς του 1886 στο Σικάγο, που έμελλε να σφραγίσει τους αγώνες του παγκόσμιου εργατικού κινήματος για καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Βέβαια ο αγώνας των εργαζομένων για την καθιέρωση του οχταώρου είχε αρχίσει
πολύ πριν, από τη δεκαετία του 1860, αλλά το 1884, δύο χρόνια δηλαδή, πριν από τα αιματηρά γεγονότα του Σικάγου, η Αφρικάνικη Ομοσπονδία Εργατών ανακοίνωσε την απόφασή της, που όριζε ότι «από την 1η Μαΐου του 1886 θα καθιερωνόταν η οχτάωρη εργασία». Αυτή η απόφαση είχε, όπως ήταν άλλωστε φυσικό, την άμεση και ολόθερμη υποστήριξη του συνόλου της εργατικής τάξης, αφού οι εργαζόμενοι της εποχής εκείνης αναγκάζονταν να δουλεύουν 12, 14 και 16 ώρες ημερησίως.
Έτσι όταν την 1η Μαΐου του 1886 οργανώθηκε η μαζική απεργία στο Σικάγο (ήταν το μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο), η πόλη παρέλυσε. Σύμφωνα ΅ε τα ιστορικά στοιχεία που αναφέρονται σήμερα , σ' αυτή τη μεγάλη απεργία, πρέπει να πήραν μέρος τουλάχιστον 360.000 εργάτες 1.200 εργοστασίων από όλη τη χώρα, Μόνο στο Σικάγο απέργησαν περί τις 70.000 εργάτες.
Οι εργοδότες, όμως, είχαν αντίθετη γνώμη. Στενά συνεργαζόμενοι ΅ε την αστυνομία και ΅ε τους λογής - λογής μπράβους που διέθεταν, αντέδρασαν έντονα ...
Εκείνη η Πρωτομαγιά έπεφτε Σάββατο και οι απεργοί άρχισαν σιγά-σιγά από το πρωί να καταφθάνουν στον προκαθορισμένο χώρο συγκέντρωσης. Η ατμόσφαιρα όμως, από τις χιλιάδες πάνοπλους αστυνομικούς που είχαν πάρει θέσεις στις στέγες και στις γωνίες των γύρω κτιρίων, ήταν απειλητική. Δεν περίμεναν τίποτε άλλο παρά το «σύνθημα» για να επιτεθούν.
Έτσι όταν κάποια στιγμή προσπάθησαν ΅ε βίαιο τρόπο να διαλύσουν ΅ια ειρηνική συγκέντρωση στην πλατεία Χάιμαρκετ (έμεινε πια στην Ιστορία), κάποιος πέταξε εναντίον τους ΅ια βόμβα, σκοτώνοντας έναν από αυτούς.
Αυτό, προφανώς, ήταν και το σύνθημα που περίμεναν. Άρχισαν να πυροβολούν
αδιακρίτως εναντίον του πλήθους των απεργών και των οικογενειών τους,
σκοτώνοντας δεκάδες (αλλά και τέσσερις ... αστυνομικούς!) και τραυματίζοντας
εκατοντάδες. Ταυτόχρονα, συλλαμβάνουν και οκτώ από τα ηγετικά στελέχη του
εργατικού κινήματος, ως υπαίτιους για τη ρίψη της βόμβας, χωρίς βέβαια κανένα
συγκεκριμένο στοιχείο εναντίον τους.
Οι οχτώ συλληφθέντες ήταν οι: August Spies
(Εκδότης εφημερίδας των εργατών), Adolf. Fischer, George Engel, Albert Parsons
(Επικεφαλής του συνδικάτου του Σικάγου), Samuel FieIden, Oscar Neebe, Michael
Schwab και Louis Ungg.
Ακολούθησε ΅ία δίκη, η οποία έχει καταγραφεί στα δικαστικά χρονικά ως «δίκη -
παρωδία» Οι οχτώ συλληφθέντες στα αιματηρά επεισόδια της Πρωτομαγιάς.
του 1886 στο Σικάγο, καταδικάστηκαν σε θάνατο. Τελικά, εκτελέστηκαν οι τέσσερις.
Δευτέρα 27 Απριλίου 2009
ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2009
ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ του 2009 συνδέει το νήμα των ταξικών και εργατικών αγώνων, των ιστορικών αγώνων με τους σύγχρονους κοινωνικούς αγώνες. Συνδέει με διαφορετικό περιεχόμενο, ρόλο και δικαίωμα την ανάπτυξη των αγώνων, την αλληλεγγύη, την ενότητα στη δράση των συνδικάτων, τις συλλογικές και κοινωνικές πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις.
ΚΑΘΕ εργαζόμενος, άνεργος, συνταξιούχος, μπροστά στην πολλαπλή κρίση, επίθεση, αφαίρεση των δικαιωμάτων στην εργασία, την αμοιβή, την κοινωνική ασφάλιση και τις συντάξεις, υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας ζωής του, είναι αντιμέτωπος με την πρόκληση. Καλείται την 1η Μάη του 2009 με συγκεκριμένη δράση, μαζική συμμετοχή στις απεργιακές συγκεντρώσεις, να δυναμώσει τη διάρκεια, την αποτελεσματικότητα του αγώνα μας.
Η οικονομική κρίση και ο πολλαπλασιασμός των επιπτώσεών της από την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική : όπως αύξηση της ανεργίας, άδικη φορολογική πολιτική, πάγωμα των μισθών και των συντάξεων, λιτότητα, αποδυνάμωση των κοινωνικών παροχών και εγγυήσεων στην υγεία, την πρόνοια, την παιδεία, αντιμετωπίζεται μόνο με ανάπτυξη των αγώνων για να μην επιτραπεί η επάνοδος στον «καζινο-καπιταλισμό», με επανέκδοση με νέα μορφή του νεοφιλελεύθερου πολιτικού, οικονομικού, κοινωνικού μοντέλου που χρεοκόπησε.
Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ του 2009 βρίσκει τις δημόσιες και κοινωνικές υπηρεσίες μπροστά σε νέα προβλήματα στη χρηματοδότηση και τη στελέχωση, τη θεσμική προστασία και την κοινωνική τους λειτουργία.
Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι του δημοσίου πλήττονται άμεσα και συγκεκριμένα από την κατάσταση στα ασφαλιστικά ταμεία (Ταμείο Πρόνοιας) και την άρνηση της Κυβέρνησης να τα χρηματοδοτήσει την ώρα που στηρίζει τους τραπεζίτες και αυξάνει και μόνο από αυτό κατά τέσσερις (4) και πλέον μονάδες το δημόσιο χρέος.
Το πάγωμα των μισθών και συντάξεων στην πραγματικότητα μειώνει τους μισθούς και τις συντάξεις και για το 2009 και για τα επόμενα χρόνια.
Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που αμφισβητεί τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης στο Δημόσιο και αποτελεί συνέχεια των αποφάσεων (Laval, Viking, Ruffert, Luxemburg) στη νεοφιλελεύθερη αλυσίδα μεταβολής του κοινωνικού και εργασιακού δικαίου σε βάρος των δικαιωμάτων των εργαζομένων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, αποδεικνύει ότι εκτός από τους υπαιτίους της κρίσης αμετανόητοι είναι και οι πολιτικοί ιθύνοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι Κυβερνήσεις σε εθνικό επίπεδο που διευκολύνουν, επιτρέπουν, ανοίγουν το δρόμο για τέτοιου τύπου αποφάσεις και εξελίξεις. Είναι συνένοχοι.
Μπροστά στην 1η Μάη του 2009 η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί σε αγωνιστική, διεκδικητική, απεργιακή δράση :
v Για τα εργατικά δικαιώματα : ενιαία μόνιμη σχέση εργασίας στο Δημόσιο, πλήρη απασχόληση, πλήρη ωράρια, πλήρη αμοιβή, πλήρη κοινωνική ασφάλιση.
v Για τη διασφάλιση των μισθών και συντάξεων: ουσιαστικές αυξήσεις , ανατροπή της πολιτικής λιτότητας, ανατροπή της άνισης, άδικης και ταξικής φορολογικής πολιτικής που διανέμει το κόστος της κρίσης σε όλους τους άλλους εκτός από τους υπεύθυνους, δηλαδή το κεφάλαιο.
v Για τις δημόσιες πολιτικές και την ενίσχυση των δημόσιων, κοινωνικών υπηρεσιών αντί των ιδιωτικοποιήσεων και της εμπορευματοποίησης των δημόσιων αγαθών (υγεία, παιδεία, πρόνοια, ενέργεια, μεταφορές κ.α.) που διευρύνουν τις ανισότητες και την εκμετάλλευση.
v Για την προστασία των μεταναστών και τη μεγαλύτερη πολιτική δέσμευση κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.
Αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα που έπεσαν νεκροί οι εργαζόμενοι το Μάη του 1886 στο Σικάγο, που κατακτήθηκαν με εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες τους δύο τελευταίους αιώνες (19ο και 20ο).
Διεκδικούμε την ασφαλή, αξιοπρεπή, πλήρη εργασία. Την αλληλεγγύη, την κοινωνική δικαιοσύνη στον 21ο αιώνα.
«Ποτέ, πλέον, ξανά προς τα πίσω». «Τώρα με νέους αγώνες, μπροστά».
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ
ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 12.00
ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΤΗΝ 1Η ΜΑΗ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΑΠΕ ΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ,
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 14 ΜΑΗ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΠΕ ΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ (11.00 Πλ. Κλαυθμώνος για την Αθήνα).
Πιστεύουμε στον αγώνα, ανοίγουμε διέξοδο στα αδιέξοδα με αλληλεγγύη, δύναμη, συλλογικότητα, ενότητα και ελπίδα.
Από την Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ του 2009 συνδέει το νήμα των ταξικών και εργατικών αγώνων, των ιστορικών αγώνων με τους σύγχρονους κοινωνικούς αγώνες. Συνδέει με διαφορετικό περιεχόμενο, ρόλο και δικαίωμα την ανάπτυξη των αγώνων, την αλληλεγγύη, την ενότητα στη δράση των συνδικάτων, τις συλλογικές και κοινωνικές πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις.
ΚΑΘΕ εργαζόμενος, άνεργος, συνταξιούχος, μπροστά στην πολλαπλή κρίση, επίθεση, αφαίρεση των δικαιωμάτων στην εργασία, την αμοιβή, την κοινωνική ασφάλιση και τις συντάξεις, υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας ζωής του, είναι αντιμέτωπος με την πρόκληση. Καλείται την 1η Μάη του 2009 με συγκεκριμένη δράση, μαζική συμμετοχή στις απεργιακές συγκεντρώσεις, να δυναμώσει τη διάρκεια, την αποτελεσματικότητα του αγώνα μας.
Η οικονομική κρίση και ο πολλαπλασιασμός των επιπτώσεών της από την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική : όπως αύξηση της ανεργίας, άδικη φορολογική πολιτική, πάγωμα των μισθών και των συντάξεων, λιτότητα, αποδυνάμωση των κοινωνικών παροχών και εγγυήσεων στην υγεία, την πρόνοια, την παιδεία, αντιμετωπίζεται μόνο με ανάπτυξη των αγώνων για να μην επιτραπεί η επάνοδος στον «καζινο-καπιταλισμό», με επανέκδοση με νέα μορφή του νεοφιλελεύθερου πολιτικού, οικονομικού, κοινωνικού μοντέλου που χρεοκόπησε.
Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ του 2009 βρίσκει τις δημόσιες και κοινωνικές υπηρεσίες μπροστά σε νέα προβλήματα στη χρηματοδότηση και τη στελέχωση, τη θεσμική προστασία και την κοινωνική τους λειτουργία.
Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι του δημοσίου πλήττονται άμεσα και συγκεκριμένα από την κατάσταση στα ασφαλιστικά ταμεία (Ταμείο Πρόνοιας) και την άρνηση της Κυβέρνησης να τα χρηματοδοτήσει την ώρα που στηρίζει τους τραπεζίτες και αυξάνει και μόνο από αυτό κατά τέσσερις (4) και πλέον μονάδες το δημόσιο χρέος.
Το πάγωμα των μισθών και συντάξεων στην πραγματικότητα μειώνει τους μισθούς και τις συντάξεις και για το 2009 και για τα επόμενα χρόνια.
Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που αμφισβητεί τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης στο Δημόσιο και αποτελεί συνέχεια των αποφάσεων (Laval, Viking, Ruffert, Luxemburg) στη νεοφιλελεύθερη αλυσίδα μεταβολής του κοινωνικού και εργασιακού δικαίου σε βάρος των δικαιωμάτων των εργαζομένων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, αποδεικνύει ότι εκτός από τους υπαιτίους της κρίσης αμετανόητοι είναι και οι πολιτικοί ιθύνοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι Κυβερνήσεις σε εθνικό επίπεδο που διευκολύνουν, επιτρέπουν, ανοίγουν το δρόμο για τέτοιου τύπου αποφάσεις και εξελίξεις. Είναι συνένοχοι.
Μπροστά στην 1η Μάη του 2009 η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί σε αγωνιστική, διεκδικητική, απεργιακή δράση :
v Για τα εργατικά δικαιώματα : ενιαία μόνιμη σχέση εργασίας στο Δημόσιο, πλήρη απασχόληση, πλήρη ωράρια, πλήρη αμοιβή, πλήρη κοινωνική ασφάλιση.
v Για τη διασφάλιση των μισθών και συντάξεων: ουσιαστικές αυξήσεις , ανατροπή της πολιτικής λιτότητας, ανατροπή της άνισης, άδικης και ταξικής φορολογικής πολιτικής που διανέμει το κόστος της κρίσης σε όλους τους άλλους εκτός από τους υπεύθυνους, δηλαδή το κεφάλαιο.
v Για τις δημόσιες πολιτικές και την ενίσχυση των δημόσιων, κοινωνικών υπηρεσιών αντί των ιδιωτικοποιήσεων και της εμπορευματοποίησης των δημόσιων αγαθών (υγεία, παιδεία, πρόνοια, ενέργεια, μεταφορές κ.α.) που διευρύνουν τις ανισότητες και την εκμετάλλευση.
v Για την προστασία των μεταναστών και τη μεγαλύτερη πολιτική δέσμευση κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.
Αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα που έπεσαν νεκροί οι εργαζόμενοι το Μάη του 1886 στο Σικάγο, που κατακτήθηκαν με εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες τους δύο τελευταίους αιώνες (19ο και 20ο).
Διεκδικούμε την ασφαλή, αξιοπρεπή, πλήρη εργασία. Την αλληλεγγύη, την κοινωνική δικαιοσύνη στον 21ο αιώνα.
«Ποτέ, πλέον, ξανά προς τα πίσω». «Τώρα με νέους αγώνες, μπροστά».
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ
ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 12.00
ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΤΗΝ 1Η ΜΑΗ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΑΠΕ ΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ,
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 14 ΜΑΗ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΠΕ ΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ (11.00 Πλ. Κλαυθμώνος για την Αθήνα).
Πιστεύουμε στον αγώνα, ανοίγουμε διέξοδο στα αδιέξοδα με αλληλεγγύη, δύναμη, συλλογικότητα, ενότητα και ελπίδα.
Από την Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Δευτέρα 27/04/2009
Για τη Συνέντευξη Τύπου της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
· Η ένταση της κρίσης οδηγεί από το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων στο Δημόσιο και τις απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα, στη μείωση των μισθών και συντάξεων στο Δημόσιο αλλά και τη μείωση της απασχόλησης.
Η εισοδηματική πολιτική του 2009 επιφέρει κατακόρυφη μείωση των μισθών για τα επόμενα χρόνια. Τα νέα μέτρα που ετοιμάζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ελληνική Κυβέρνηση μετά και την τελευταία έκθεση για την ελληνική οικονομία κλιμακώνουν επικίνδυνα τις εξελίξεις και τα σενάρια για τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους ανέργους.
· Η απώλεια ήδη πολλών δισεκατομμυρίων ΕΥΡΩ από τα αποθεματικά των Ταμείων σε συνδυασμό με τη μείωση των μισθών και την αύξηση της ανεργίας, οδηγεί κάτω από τα «όρια ασφαλείας» τα διαθέσιμα αποθεματικά των Ασφαλιστικών Ταμείων. Αυτή η κατάσταση σε ορίζοντα τετραετίας μετατρέπει τις σημερινές δυσκολίες σε εφιαλτική εικόνα με μορφή πολλαπλών αδιεξόδων για την Κοινωνική Ασφάλιση.
· Η επανέκδοση των πολιτικών ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, αποτελεί απροκάλυπτη, προκλητική, πολιτική για τη μεταβίβαση του κόστους της κρίσης στους εργαζόμενους και θα βαθύνει τη γενικευμένη κρίση του βιοτικού επιπέδου για όλους αλλά ιδιαίτερα για το 35-40% του πληθυσμού που αντιμετωπίζει (ήδη σε σημαντικό ποσοστό) τη φτώχεια και την εξαθλίωση.
· Σήμερα είναι ανάγκη οι εργαζόμενοι, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι άνεργοι απέναντι στα «περιοδικά κύματα» εμφάνισης και ενσωμάτωσης όλο και πιο αρνητικών δεδομένων για το εισόδημα, την εργασία, τις εργασιακές σχέσεις και την κοινωνική ασφάλιση, να εντείνουν και να μετατρέψουν τους αγώνες σε ένα «διαρκές κύμα» αντιμετώπισης, ανατροπής, αλλαγής αυτών των πολιτικών.
· Η ανασύσταση του «καζινο-καπιταλισμού» αποτελεί νέα αδιέξοδη στρατηγική μέσα στον κύκλο της κρίσης και στο παιχνίδι του χρόνου που οι υπαίτιοι προσπαθούν να διασώσουν τα κέρδη τους, ενώ ο κίνδυνος της ολικής καταστροφής κάθε εγγύησης αξιοπρεπούς διαβίωσης, κάθε εργασιακού και ασφαλιστικού δικαιώματος, των κοινωνικών υπηρεσιών και των δημοσίων αγαθών είναι άμεσος.
· Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να ανταποκριθεί με συνεχείς αγωνιστικές και απεργιακές μορφές, να υπερβεί αδυναμίες και να ενώσει δυνάμεις για να δυναμώσει με άμεση αποτελεσματικότητα τους αγώνες του.
Τα πράγματα δεν είναι απλά δύσκολα, είναι χειρότερα απ’ ότι εμφανίζονται. Η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική πριν και κατά τη διάρκεια της κρίσης αντί να λύνει προβλήματα, συσσωρεύει. Η ελπίδα είναι στον αγώνα.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. υλοποιώντας ομόφωνη απόφαση του Γενικού της Συμβουλίου προχωρά στις 14 Μαίου, ημέρα Πέμπτη, σε 24ωρη απεργία στο Δημόσιο και κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στις 11.00 το πρωί στην Πλατεία Κλαυθμώνος.
Διεκδικούμε :
1. Άμεση επιχορήγηση του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων.
2. Πραγματικές αυξήσεις, ανατροπή της πολιτικής λιτότητας και της μόνιμης μείωσης των μισθών και των συντάξεων.
3. Ενιαία μόνιμη σχέση εργασίας στο Δημόσιο. Κατάργηση του θεσμού των εκτάκτων.
Παλεύουμε :
1. Για στελέχωση, χρηματοδότηση των Δημοσίων Υπηρεσιών και ιδιαίτερα των Κοινωνικών (υγεία, πρόνοια, παιδεία, κοινωνική ασφάλιση).
2. Για δίκαιο, αναδιανεμητικό, σταθερό φορολογικό σύστημα, απέναντι και κατά της νέας φοροεπιδρομής που έρχεται με τη νέα αύξηση της έμμεσης φορολογίας.
3. Για αύξηση των οικογενειακών και κοινωνικών επιδομάτων.
Αγωνιζόμαστε ;
v Για ένα νέο μοντέλο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης με πυρήνα την κοινωνική συνοχή (μισθοί / συντάξεις, απασχόληση, κοινωνική ασφάλιση) και επίκεντρο τις σύγχρονες ανάγκες των ανθρώπων.
v Για μια αξιοκρατική, ποιοτική, αποτελεσματική Δημόσια Διοίκηση για την κοινωνία και την πρόοδό της και όχι για το πελατειακό, κομματικό, διαμεσολαβητικό σύστημα και πλέγμα.
v Για δημόσια, αναβαθμισμένη αποεμπορευματοποιημένη υγεία, παιδεία, πρόνοια. Για τη χρηματοδοτική υποστήριξη της κοινωνικής ασφάλισης.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. ήδη επεξεργάζεται το πλαίσιο των διεκδικήσεών της για την κατοχύρωση του δημόσιου κοινωνικού χαρακτήρα της Ασφάλισης που η πρόσφατη απόφαση του ΔΕΚ αμφισβήτησε (εισάγει τη θεώρησή του ως επαγγελματική) και το ολοκληρώνει έως το τέλος Ιουνίου. Παράλληλα συνεχίζει τις αγωνιστικές της παρεμβάσεις για το Ταμείο Πρόνοιας.
Τη Τετάρτη 29 Απριλίου (μεθαύριο) και ώρα 12.00 πραγματοποιούμε νέα παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών (Νίκης και Μητροπόλεως).
ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ
Νέους, μισθωτούς, συνταξιούχους ανέργους
στις ενωτικές απεργιακές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Δευτέρα 27/04/2009
Για τη Συνέντευξη Τύπου της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
· Η ένταση της κρίσης οδηγεί από το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων στο Δημόσιο και τις απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα, στη μείωση των μισθών και συντάξεων στο Δημόσιο αλλά και τη μείωση της απασχόλησης.
Η εισοδηματική πολιτική του 2009 επιφέρει κατακόρυφη μείωση των μισθών για τα επόμενα χρόνια. Τα νέα μέτρα που ετοιμάζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ελληνική Κυβέρνηση μετά και την τελευταία έκθεση για την ελληνική οικονομία κλιμακώνουν επικίνδυνα τις εξελίξεις και τα σενάρια για τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους ανέργους.
· Η απώλεια ήδη πολλών δισεκατομμυρίων ΕΥΡΩ από τα αποθεματικά των Ταμείων σε συνδυασμό με τη μείωση των μισθών και την αύξηση της ανεργίας, οδηγεί κάτω από τα «όρια ασφαλείας» τα διαθέσιμα αποθεματικά των Ασφαλιστικών Ταμείων. Αυτή η κατάσταση σε ορίζοντα τετραετίας μετατρέπει τις σημερινές δυσκολίες σε εφιαλτική εικόνα με μορφή πολλαπλών αδιεξόδων για την Κοινωνική Ασφάλιση.
· Η επανέκδοση των πολιτικών ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, αποτελεί απροκάλυπτη, προκλητική, πολιτική για τη μεταβίβαση του κόστους της κρίσης στους εργαζόμενους και θα βαθύνει τη γενικευμένη κρίση του βιοτικού επιπέδου για όλους αλλά ιδιαίτερα για το 35-40% του πληθυσμού που αντιμετωπίζει (ήδη σε σημαντικό ποσοστό) τη φτώχεια και την εξαθλίωση.
· Σήμερα είναι ανάγκη οι εργαζόμενοι, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι άνεργοι απέναντι στα «περιοδικά κύματα» εμφάνισης και ενσωμάτωσης όλο και πιο αρνητικών δεδομένων για το εισόδημα, την εργασία, τις εργασιακές σχέσεις και την κοινωνική ασφάλιση, να εντείνουν και να μετατρέψουν τους αγώνες σε ένα «διαρκές κύμα» αντιμετώπισης, ανατροπής, αλλαγής αυτών των πολιτικών.
· Η ανασύσταση του «καζινο-καπιταλισμού» αποτελεί νέα αδιέξοδη στρατηγική μέσα στον κύκλο της κρίσης και στο παιχνίδι του χρόνου που οι υπαίτιοι προσπαθούν να διασώσουν τα κέρδη τους, ενώ ο κίνδυνος της ολικής καταστροφής κάθε εγγύησης αξιοπρεπούς διαβίωσης, κάθε εργασιακού και ασφαλιστικού δικαιώματος, των κοινωνικών υπηρεσιών και των δημοσίων αγαθών είναι άμεσος.
· Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να ανταποκριθεί με συνεχείς αγωνιστικές και απεργιακές μορφές, να υπερβεί αδυναμίες και να ενώσει δυνάμεις για να δυναμώσει με άμεση αποτελεσματικότητα τους αγώνες του.
Τα πράγματα δεν είναι απλά δύσκολα, είναι χειρότερα απ’ ότι εμφανίζονται. Η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική πριν και κατά τη διάρκεια της κρίσης αντί να λύνει προβλήματα, συσσωρεύει. Η ελπίδα είναι στον αγώνα.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. υλοποιώντας ομόφωνη απόφαση του Γενικού της Συμβουλίου προχωρά στις 14 Μαίου, ημέρα Πέμπτη, σε 24ωρη απεργία στο Δημόσιο και κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στις 11.00 το πρωί στην Πλατεία Κλαυθμώνος.
Διεκδικούμε :
1. Άμεση επιχορήγηση του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων.
2. Πραγματικές αυξήσεις, ανατροπή της πολιτικής λιτότητας και της μόνιμης μείωσης των μισθών και των συντάξεων.
3. Ενιαία μόνιμη σχέση εργασίας στο Δημόσιο. Κατάργηση του θεσμού των εκτάκτων.
Παλεύουμε :
1. Για στελέχωση, χρηματοδότηση των Δημοσίων Υπηρεσιών και ιδιαίτερα των Κοινωνικών (υγεία, πρόνοια, παιδεία, κοινωνική ασφάλιση).
2. Για δίκαιο, αναδιανεμητικό, σταθερό φορολογικό σύστημα, απέναντι και κατά της νέας φοροεπιδρομής που έρχεται με τη νέα αύξηση της έμμεσης φορολογίας.
3. Για αύξηση των οικογενειακών και κοινωνικών επιδομάτων.
Αγωνιζόμαστε ;
v Για ένα νέο μοντέλο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης με πυρήνα την κοινωνική συνοχή (μισθοί / συντάξεις, απασχόληση, κοινωνική ασφάλιση) και επίκεντρο τις σύγχρονες ανάγκες των ανθρώπων.
v Για μια αξιοκρατική, ποιοτική, αποτελεσματική Δημόσια Διοίκηση για την κοινωνία και την πρόοδό της και όχι για το πελατειακό, κομματικό, διαμεσολαβητικό σύστημα και πλέγμα.
v Για δημόσια, αναβαθμισμένη αποεμπορευματοποιημένη υγεία, παιδεία, πρόνοια. Για τη χρηματοδοτική υποστήριξη της κοινωνικής ασφάλισης.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. ήδη επεξεργάζεται το πλαίσιο των διεκδικήσεών της για την κατοχύρωση του δημόσιου κοινωνικού χαρακτήρα της Ασφάλισης που η πρόσφατη απόφαση του ΔΕΚ αμφισβήτησε (εισάγει τη θεώρησή του ως επαγγελματική) και το ολοκληρώνει έως το τέλος Ιουνίου. Παράλληλα συνεχίζει τις αγωνιστικές της παρεμβάσεις για το Ταμείο Πρόνοιας.
Τη Τετάρτη 29 Απριλίου (μεθαύριο) και ώρα 12.00 πραγματοποιούμε νέα παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών (Νίκης και Μητροπόλεως).
ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ
Νέους, μισθωτούς, συνταξιούχους ανέργους
στις ενωτικές απεργιακές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)