Τρίτη 9 Μαρτίου 2010
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Τηλ 213.16.16.900
Fax 2103246165 ΑΡΙΘΜ. ΠΡΩΤ.:94
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Σε ψήφισμα αλληλεγγύης προς τους Έλληνες εργαζόμενους, αλλά και τους αγώνες των Ελληνικών Συνδικάτων για να μην περάσουν τα μονομερή, σκληρά, άδικα και αναποτελεσματικά μέτρα περικοπής μισθών και δικαιωμάτων, κατέληξε η σημερινή Εκτελεστική Επιτροπή της ΣΕΣ (Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων) που συνεδρίασε στις Βρυξέλλες. Από τα Ελληνικά Συνδικάτα παρεμβάσεις πραγματοποίησαν ο πρόεδρος της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Σπ. Παπασπύρος, αλλά και ο εκπρόσωπος της Γ.Σ.Ε.Ε. στη ΣΕΣ Γ. Ντάσης.
Στην παρέμβασή του ο πρόεδρος της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. υποστήριξε την άποψη ότι θα πρέπει να αποφασιστεί άμεσα Πανευρωπαϊκή Ημέρα Κινητοποίησης ενάντια στις πολιτικές περιορισμού του εισοδήματος, των ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων . "Το πρόβλημα της οικονομικής κρίσης και οι επιπτώσεις των μέτρων είναι πανομοιότυπες σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Άρα απαιτείται κοινή δράση και οργάνωση ταυτόχρονων και κοινών απεργιακών αγώνων σε όλη την Ευρώπη. Η θεολογία που αναπτύσσεται επί της συνταγής των μέτρων στην Ελλάδα είναι εισαγόμενη και στοχεύει να εξαχθεί και πάλι προς τις άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες, προκειμένου να δρομολογηθούν ανατροπές στα μισθολογικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα".
Αργά το απόγευμα δόθηκε συνέντευξη τύπου της ΣΕΣ στα διεθνή ΜΜΕ όπου διατυπώθηκε η ολόπλευρη στήριξη στους αγώνες των εργαζομένων στην Ελλάδα.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
καλεί
τα Δ.Σ. των πρωτοβάθμιων σωματείων της,
στο Εργατικό Κέντρο Κοζάνης,
την Τρίτη 9 Μαρτίου 2010 και ώρα 19:00
σε σύσκεψη
για την καλύτερη οργάνωση
της 24ωρης απεργίας στις 11 του Μάρτη
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΕΜΤΗ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΕΜΤΗ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010
ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
Να μην περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα
OXI ΣΤΑ ΑΔΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ
Μπροστά στην κατάρρευση ενός φθαρμένου και χρεοκοπημένου συστήματος, η πολιτική τάξη πραγμάτων χρεοκοπεί τη ζωή των μισθωτών και των συνταξιούχων.
Η στοχοποίηση και θυματοποίηση των Δημοσίων Υπηρεσιών και των Δημοσίων Υπαλλήλων με τη συνοδεία ενός άθλιου προπαγανδιστικού, τρομοκρατικού λαϊκισμού, που θέλει ράκη τους Δημοσίους Υπαλλήλους, οδηγεί σε διάλυση τις Δημόσιες Υπηρεσίες.
Οι Δημόσιες Υπηρεσίες, που ήταν δύναμη ανόρθωσης της χώρας σε δύσκολες στιγμές, αντί να αναδιοργανωθούν σε σύγχρονες και υγιείς βάσεις για τη διασφάλιση βασικών δημοσίων αγαθών στο κοινωνικό σύνολο, συμβάλλοντας στην έξοδο από την κρίση, καταβαραθρώνονται.
Τα κυβερνητικά μέτρα εξαθλιώνουν τους πιο χαμηλούς μισθούς σε όλη την Ευρώπη οδηγώντας σε παρατεταμένη ύφεση και ανεργία.
Τα άδικα και μονομερή μέτρα που η Κυβέρνηση με τη διαδικασία του επείγοντος προώθησε για ψήφιση από τη Βουλή είναι πρωτοφανή για κάθε πολίτη.
Το πρόγραμμα της κυβέρνησης περιλαμβάνει κατακόρυφη μείωση των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων, ανατροπή του ασφαλιστικού συστήματος και αύξηση των ορίων ηλικίας, κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων στις ΔΕΚΟ, πάγωμα των προσλήψεων στο Δημόσιο, ελαστικές σχέσεις εργασίας, ιδιωτικοποιήσεις της Κρατικής περιουσίας, νέα φορολογικά βάρη, πάγωμα και μείωση των συντάξεων, περιορισμό του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων.
Για όλους υπάρχει μείωση εισοδήματος
• Μέσα από το πάγωμα των αυξήσεων, από την κατά 12% μείωση των επιδομάτων, από την περικοπή κατά 30% στο δώρο του Πάσχα, στο επίδομα αδείας, στο δώρο των Χριστουγέννων, μέσα από το πάγωμα των συντάξεων. Τη διετία 2009 – 2010 οι αποδοχές μας θα μειωθούν από 20% έως 30%.
• Για όλους υπάρχουν πρόσθετα φορολογικά βάρη, μέσα από την αύξηση του ΦΠΑ, των έμμεσων φόρων και ιδιαίτερα των καυσίμων αλλά και το ποινολόγιο του αφορολόγητου των 12.000 ευρώ.
• Για όλους θα υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις από τον περιορισμό των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας. Τα μέτρα της Κυβέρνησης για το ασφαλιστικό περιορίζουν όλες τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Μετατρέπουν το χαρακτήρα της ασφάλισης από κοινωνικό και διανεμητικό σε κεφαλαιοποιητικό και ατομικό. Μειώνουν τις συντάξεις, αυξάνουν τα όρια ηλικίας.
• Η Κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα υλοποιήσει άμεσα την απόφαση του ΔΕΚ για εξίσωση των ορίων ηλικίας για τις γυναίκες. Έχει αναλάβει δεσμεύσεις στα πλαίσια του προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης.
• Η άρνηση της Κυβέρνησης να επιχορηγήσει το Τ.Π.Δ.Υ, θα οδηγήσει τελικά το ταμείο σε κατάρρευση.
• Η άρνηση της Κυβέρνησης να επιχορηγήσει τον ΟΠΑΔ και να καλύψει τις ανάγκες της υγειονομικής μας περίθαλψης, θα έχει ως αποτέλεσμα την καταγγελία των συμβάσεων με τους γιατρούς και τους φαρμακοποιούς και την παραπέρα υποβάθμιση της υγειονομικής μας περίθαλψης.
• Η υποχρηματοδότηση των Δημοσίων Υπηρεσιών και ο περιορισμός των προσλήψεων θα οδηγήσουν στις ιδιωτικοποιήσεις Δημοσίων Υπηρεσιών
Αγωνιζόμαστε για να μην πληρώσουν τα βάρη της κρίσης οι εργαζόμενοι
ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΕΧΕΙ ΑΙΤΙΑ:
• Φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή
• Ιδιωτικοποιήσεις, αποκρατικοποιήσεις, σκάνδαλα
• Κερδοσκοπικά, χρηματιστηριακά, δομημένα παιχνίδια
• Υποταγή δημοσίων πολιτικών, δημοσίων επενδύσεων στα συμφέροντα της ελίτ, αντί των κοινωνικών και αναπτυξιακών αναγκών της χώρας
• Συρρίκνωση δημόσιων αγαθών, κοινωνικών δαπανών, υπηρεσιών και δικαιωμάτων
• Ασυδοσία κεφαλαίου και τραπεζιτών
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
Μια πολιτική που δεν θα μειώνει τα εισοδήματα, που δεν θα ρίχνει στις πλάτες μας νέα φορολογικά βάρη, που δεν θα συρρικνώνει τα ασφαλιστικά και κοινωνικά μας δικαιώματα και δεν θα οδηγεί σε ύφεση και ανεργία.
ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ
• Στην ακρίβεια και την ασυδοσία της αγοράς
• Στην ανεργία και τις χιλιάδες απολύσεις σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα
• Στη φτώχεια και τη χρεοκοπία της ζωής των πολλών προς όφελος των κερδών των λίγων, στο φθαρμένο κλεπτοκρατικό σύστημα
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ
• Για πραγματικές αυξήσεις
• Για στήριξη των ασφαλιστικών ταμείων του Τ.Π.Δ.Υ. και του ΟΠΑΔ
• Για να μην υλοποιηθεί η απόφαση του ΔΕΚ
• Για δίκαιο φορολογικό σύστημα
• Για αύξηση των θέσεων εργασίας, πλήρη και σταθερή εργασία, μόνιμη και ενιαία σχέση εργασίας στο δημόσιο, κάλυψη των πάγιων και διαρκών αναγκών.
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΑΝΤΙΛΑΪΚΑ ΜΕΤΡΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΕΙ Η ΚΡΙΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ
Όχι άλλο αίμα για τις αγορές, τους Τραπεζίτες, και τις πολυεθνικές
Συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε όλοι μαζί τον αγώνα μας
Δίνουμε νέα προοπτική ενότητας και δύναμης
Όλοι στον αγώνα
Τα μέτρα δεν θα περάσουν
Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
|
| Αθήνα 8.3.2010 |
| ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Τηλ 213.16.16.900 Fax 2103246165 | ΑΡΙΘΜ. ΠΡΩΤ.: 85 |
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. εκτιμά ότι η διαδικασία του κατεπείγοντος στην εισαγωγή και ψήφιση ενός μείζονος σημασίας νομοσχεδίου για τη Δημόσια Διοίκηση υποβαθμίζει τη σπουδαιότητα του συστήματος επιλογής των στελεχών της.
Η διαδικασία αυτή δεν επιτρέπει ουσιαστικό διάλογο και στερεί τη δυνατότητα ουσιαστικής συμβολής των εργαζομένων, των συνδικαλιστικών και επιστημονικών φορέων.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. σταθερά υποστήριζε και υποστηρίζει σαφή αντικειμενικά και μετρίσιμα κριτήρια, αδιάβλητες διαδικασίες για το σχηματισμό κρίσης επιλογής των προϊσταμένων Γενικής Διεύθυνσης, Διεύθυνσης και Τμήματος.
Θεωρούμε ότι το ζήτημα της αξιοκρατίας, της λειτουργικής αυτοτέλειας της Δημόσιας Διοίκησης, του χτυπήματος των κομματικοπελατειακών σχέσεων, της συμμετοχής των εργαζομένων στις αποφάσεις που τους αφορούν και που αποτελούν διαχρονικές διεκδικήσεις της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., δεν εξυπηρετούνται με τέτοιου τύπου διαδικασίες.
Για το λόγο αυτό ζητάμε ουσιαστικό διάλογο για την εισαγωγή και ψήφιση νομοσχεδίου με κανονική διαδικασία, που θα υπηρετεί τις παραπάνω αρχές.
Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
|
| Αθήνα 8.3.2010 |
| ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Τηλ 213.16.16.900 Fax 2103246165 | |
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
ΔΕΥΤΕΡΑ 8 ΜΑΡΤΙΟΥ 2010
ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ «ΕΣΠΕΡΙΑ»
Κυρίες, Κύριοι Δημοσιογράφοι,
Έχουν περάσει πάνω από 150 χρόνια (8 Μάρτη 1857) από την πρώτη διαδήλωση εργατριών που διαδήλωσαν στην Νέα Υόρκη, διεκδικώντας μείωση των ωρών εργασίας από 14 ώρες σε 8 ώρες, καλλίτερες αμοιβές και καλλίτερες συνθήκες εργασίας.
Διαδήλωση που είχε αιματηρό τέλος όπου πολλές γυναίκες συνελήφθησαν και κάποιες δολοφονήθηκαν από την αστυνομία.
Στα χρόνια αυτά πολλοί αγώνες αναπτύχθηκαν από τις γυναίκες για ίση αμοιβή και ίσα κοινωνικά δικαιώματα με τους άντρες.
Σήμερα όμως, 8 του Μάρτη 2010, συμπληρώνονται 100 χρόνια από την Παγκόσμια Διάσκεψη Σοσιαλιστριών Γυναικών, όπου η Κλάρα Τσέτκιν πρότεινε την καθιέρωση της 8ης Μάρτη, ως Ημέρα της Γυναίκας.
Από τότε η 8η του Μάρτη συνδέθηκε με τους αγώνες του Γυναικείου Κινήματος για ίσα δικαιώματα με τους άνδρες, για ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη.
Σε όλα τα προηγούμενα χρόνια είχαμε δυσκολίες αλλά και κατακτήσεις. Η γυναίκα μορφώνεται εξελίσσεται συμμετέχει στην κοινωνική ζωή.
Η πραγματική ισότητα όμως παρέμεινε διεκδικητικός στόχος.
Είναι οι γυναίκες αυτές που βιώνουν, πιο βαθιά και πιο επώδυνα τις συνέπειες της καπιταλιστικής, νεοφιλελεύθερης και ιμπεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης. Με τη μετανάστευση και με τον ξεριζωμό. Με την ανατίναξη ολόκληρων περιοχών του πλανήτη. Με τον αβάσταχτο πόνο. Με τις μάνες της Παλαιστίνης να μεταφέρουν στα χέρια, δείχνοντας στους πολιτισμένους της Δύσης, τα νεκρά παιδιά τους. Με τις μάνες της Αφρικής να βλέπουν τα παιδιά τους να πεθαίνουν από την πείνα και τις αρρώστιες – δέκα εκατομμύρια παιδιά κάθε χρόνο, μια Ελλάδα. Με την υποχρεωτική εξώθηση στο τράφινγκ χιλιάδων γυναικών, μια ακόμη βάναυση μεθόδευση, για να εκτονώνεται το τάχα μου «ισχυρό φύλο». Αλλά και για να βγάζουν δισεκατομμύρια ευρώ κέρδη τα κυκλώματα και οι μαφίες, των οποίων, όπως όλες ξέρουμε, οι διασυνδέσεις φτάνουν πάρα πολύ ψηλά.
Αλλά και στις καπιταλιστικές μητροπόλεις, είναι οι γυναίκες που υφίστανται τις πιο ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Ενοικίαση εργαζομένων, σύγχρονο δουλεμπόριο. Και βέβαια, ενδοοικογενειακή βία. Διάχυτη που φτάνει μέχρι τα φριχτά εγκλήματα.
Και δεν είναι μόνον ο εργασιακός μεσαίωνας, αλλά είναι και οι συνέπειες του νεοφιλελευθερισμού στο κοινωνικό κράτος. Για παράδειγμα, ξέρει κανείς καλύτερα από εμάς, τι θα πεί να μεγαλώνεις παιδί, με αμελητέα κοινωνική προστασία της μητρότητας, με αμελητέα υποστηρικτική κοινωνική υποδομή, που κι αυτή κατεδαφίζεται από τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα; Ή τι σημαίνει αυτό για τις μονογονεϊκές οικόγενειες;
Η οικονομική κρίση που ξέσπασε τα δύο τελευταία χρόνια σε όλο τον κόσμο αλλά και στη χώρα μας, δημιουργεί εντελώς νέα δεδομένα για τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων. Υφιστάμεθα μια πραγματική επίθεση !!!!
Μισθοί μειώνονται, συντάξεις εκμηδενίζονται , εργασιακές σχέσεις αποδιαρθρώνονται, κοινωνικές παροχές καταργούνται.
Η επίθεση έχει στόχο να γυρίσουμε πολλά χρόνια πίσω και η υλοποίηση αυτών των μέτρων θα έχει σαν αποτέλεσμα όχι την οικονομική ανάκαμψη της χώρας αλλά την κοινωνική και οικονομική κατάρρευση της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Στην επίθεση αυτή η γυναίκα είναι ο πρώτος στόχος.
Η ανεργία στις γυναίκες έχει υπερδιπλάσιο ποσοστό από αυτή των ανδρών και οι προβλέψεις είναι ότι οι άνεργοι το 2010 θα ξεπεράσουν το ένα εκατομμύριο, από το οποίο η μεγάλη πλειοψηφία θα είναι γυναίκες.
Η μόνιμη εργασία υποκαθίσταται από την προσωρινή απασχόληση και η πλειοψηφία των απασχολουμένων με ελαστικές μορφές εργασίας είναι γυναίκες.
Η γυναίκα λόγω και των οικογενειακών υποχρεώσεων που εξακολουθεί να επωμίζεται στο μεγαλύτερο βαθμό, προσλαμβάνεται πιο δύσκολα σε θέσεις εργασίας αλλά αναγκάζεται πιο εύκολα να αποδεχτεί περιορισμένα εργασιακά δικαιώματα για να αντιμετωπίσει και τις ανάγκες της οικογένειας .
Ο περίφημος κοινωνικός διάλογος που ξεκίνησε για το ασφαλιστικό στοχεύει στην αλλαγή του μοντέλου ασφάλισης που από κοινωνικό και αναδιανεμητικό θέλει να το μετατρέψει σε κεφαλαιοποιητικό και ατομικό.
Με τον τρόπο αυτό το κράτος αλλά και οι εργοδότες προσπαθούν να απαλλαγούν από τις ευθύνες τους για την καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων.
Στο Δημόσιο ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται μέσα και από την υλοποίηση της απόφασης ΔΕΚ, που καταργεί τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης και τη μετατρέπει σε επαγγελματική επιβαρύνοντας παράλληλα τις γυναίκες με αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
Η εφαρμογή της απόφασης αποτελεί μεγάλη επίθεση ενάντια στα ασφαλιστικά δικαιώματα όλων των δημοσίων υπαλλήλων αλλά ιδιαίτερα εναντίον των γυναικών, που με το πρόσχημα της ισότητας υποβαθμίζονται ασφαλιστικά τους δικαιώματα.
Η κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Ένωση διακηρύσσουν την ισότητα για να προωθήσουν την εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, ενώ γνωρίζουν ότι:
1. Ισότητα στις υποχρεώσεις προϋποθέτει και ισότητα στα δικαιώματα, πράγμα που δεν ισχύει στη χώρα μας διότι:
α) Κοινωνικές παροχές δεν υπάρχουν (παιδικοί σταθμοί, κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών, φροντίδας ηλικιωμένων), την έλλειψή τους αναπληροί η ίδια η οικογένεια και ουσιαστικά η γυναίκα η οποία εξακολουθεί (λόγω παραδοσιακών αντιλήψεων) να επιφορτίζεται το κύριο βάρος των οικογενειακών υποχρεώσεων.
β) Είναι λοιπόν τραγικό χωρίς να έχουν ληφθεί μέτρα ουσιαστικής στήριξης της οικογένειας, που να συμβάλλουν στην επαγγελματική και κοινωνική εξέλιξη της γυναίκας με πρόσχημα την ισότητα να προωθούνται ρυθμίσεις που ουσιαστικά υποβαθμίζουν ασφαλιστικά δικαιώματα της γυναίκας.
2. Η εξασφάλιση της ισότητας μπορεί να επιτευχθεί και με άλλα μέτρα (αντίστοιχη μείωση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης των ανδρών ή δυνατότητα χορήγησης των δικαιωμάτων της μητέρας και στον πατέρα εναλλακτικά), όπως συμβαίνει και με την άδεια οικογενειακών διευκολύνσεων.
3. Η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών προωθείται για λόγους δημοσιονομικούς και όχι για την κατοχύρωση της ισότητας, η οποία χρησιμοποιείται ως άλλοθι για τη λήψη αντιασφαλιστικών μέτρων που αφορούν και τους άνδρες και τις γυναίκες.
Η Γραμματεία Γυναικών, οι εργαζόμενες στο Δημόσιο αντιστεκόμαστε στην επίθεση που δεχόμαστε, σε δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί εδώ και πολλά χρόνια και διεκδικούμε να μην εφαρμοστεί η απόφαση του ΔΕΚ και να κατοχυρωθεί ο δημόσιος και κοινωνικός χαρακτήρας της ασφάλισης, αλλά και:
Μέτρα που:
2. Να αντιμετωπίζουν τη μεγάλη ανεργία στις γυναίκες
3. Να εξασφαλίζουν την επαγγελματική εξέλιξη με βάση τα προσόντα που έχει σήμερα η γυναίκα
4. Να κατοχυρώνουν και να διευρύνουν τα ασφαλιστικά της δικαιώματα
5. Να αναβαθμίζουν το κοινωνικό κράτος και τις παροχές προς την οικογένεια
6. Να προωθούν την αλλαγή των πολιτιστικών προτύπων ώστε να αναδεικνύουν τη γυναίκα ισότιμη με τον άνδρα σε όλους τους τομείς
Συγκεκριμένα προτείνουμε:
1. Αντιμετώπιση της ανεργίας και ιδιαίτερα της αυξανόμενης ανεργίας των γυναικών, που εξακολουθεί να είναι υπερδιπλάσια αυτής των ανδρών.
2. Ενιαία σχέση εργασίας για όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο – όχι στις ελαστικές μορφές απασχόλησης.
3. Εξασφάλιση ίσων ευκαιριών για εργασία και επαγγελματική εξέλιξη (προαγωγές κλπ) και για τα δύο φύλα.
4. Αναγνώριση της προσφοράς της γυναίκας στην οικογένεια όσον αφορά τα ασφαλιστικά της δικαιώματα και συγκεκριμένα:
α) Εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν την αναγνώριση πλασματικού χρόνου υπηρεσίας ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών όπως ισχύει και στον Ιδιωτικό Τομέα και για τις γυναίκες στο Δημόσιο.
β) Χορήγηση της σύνταξης (αφορά και τους δύο συζύγους) στον επιζώντα σύζυγο Δημ. Υπάλληλο σε περίπτωση θανάτου του/της συζύγου ανεξαρτήτως προϋποθέσεων, σύμφωνα με τα ισχύοντα για τους ασφαλισμένους των υπολοίπων Ταμείων.
γ) Χορήγηση της εφάπαξ αποζημίωσης και των μερισμάτων στους κληρονόμους χωρίς προϋποθέσεις σε περίπτωση θανάτου του Δημ. Υπαλλήλου.
ΑΔΕΙΕΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ
α. Αύξηση της άδειας μητρότητας και δυνατότητα χορήγησης της σ’ όλες τις εργαζόμενες στο Δημόσιο ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης.
β. Αύξηση της άδειας μητρότητας ή επέκταση μειωμένου ωραρίου σε περίπτωση διδύμων.
γ. Επιπλέον μέτρα διευκόλυνσης [άδειες
– ωράριο]για γονείς παιδιών με ειδικές
ανάγκες.
δ. Λήψη ουσιαστικών μέτρων [άδειες ,λήψη
στεγαστικών δανείων με καλύτερες
προϋποθέσεις] για την στήριξη
μονογονεϊκών οικογενειών
ε] Χορήγηση άδειας [συγκεκριμένων
ημερών]
σε περίπτωση ασθένειας παιδιών.
στ ] Αύξηση των ημερών αδείας για σχολική
παρακολούθηση.
ζ] Λήψη ουσιαστικών μέτρων [αύξηση της
άδειας και καλύτερη ρύθμιση αυτής ] σε
περίπτωση υιοθεσίας τέκνου.
η] Λήψη ειδικών μέτρων στήριξης για την
άγαμη μητέρα [ τα μέτρα που αναφέρει ο νέος
Υπαλληλικός Κώδικας είναι ανεπαρκή και
υπολείπονται αυτών στον ιδιωτικό τομέα].
στ] Μέτρα διευκόλυνσης για τους γονείς παιδιών
εξαρτημένων από ουσίες που παρακολουθούν
πρόγραμμα αποτοξίνωσης [ το πρόβλημα έχει
πάρει τεράστιες διαστάσεις και η πολιτεία
αρνείται να το αντιμετωπίσει συνολικά].
ΠΑΡΟΧΕΣ
α ] Χορήγηση του οικογενειακού επιδόματος
{20% γάμου και 10% τέκνου] υπολογιζόμενο με
βάση το 18ο κλιμάκιο της ΠΕ κατηγορίας [είναι
απαράδεκτο σήμερα το επίδομα γάμου να είναι
35 ευρώ και το επίδομα τέκνου 18 ευρώ].
β ] Το επίδομα τέκνου να αυξάνεται σε ποσοστό
από το τρίτο παιδί και πάνω.
γ ] Διπλασιασμός του επιδόματος τέκνου για
παιδιά με αναπηρία άνω του 67%.
δ ] Επίδομα τοκετού 3.500 ευρώ τουλάχιστον
[το πραγματικό κόστος είναι πολύ μεγαλύτερο]
αναπροσαρμοζόμενο από τις εκάστοτε
Συλλογικές Συμβάσεις στο Δημόσιο.
ε ] Ίδρυση βρεφονηπιακών σταθμών [ με πλήρη
ωράρια , δωρεάν ] και χώρων φροντίδας παιδιών
και ηλικιωμένων, επέκταση του μέτρο της
«Βοήθειας στο Σπίτι» για όλο τον πληθυσμό και
ανάλογα με τις σημερινές ανάγκες. Αν δεν
υπάρχουν βρεφονηπιακοί σταθμοί, χορήγηση
ειδικού επιδόματος για κάλυψη της σχετικής
δαπάνης .
στ ] Χορήγηση του επιδόματος γάμου που
αποτελεί οικογενειακό επίδομα, σε όλες τις
μονογονεϊκές οικογένειες εφόσον υπάρχουν
παιδιά και ανεξαρτήτως ηλικίας αυτών.
Πολιτική ενθάρρυνσης διευκολύνσεων των γυναικών με στόχο την ενδοϋπηρεσιακή επιμόρφωση και επαγγελματική εξέλιξη για διαρκή εκπαίδευση στα νέα τεχνολογικά δεδομένα.
Εξασφάλιση με συγκεκριμένα μέτρα της ισόρροπης συμμετοχής ανδρών και γυναικών στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.
Οι εργαζόμενες γυναίκες στο Δημόσιο σήμερα αντιλαμβανόμαστε πλήρως ότι υφιστάμεθα μία επίθεση πρωτοφανή, ότι αμφισβητούνται δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί εδώ και δεκαετίες, ότι επιβάλλεται αγώνας για να διατηρήσουμε κατακτήσεις χρόνων, για να υπερασπισθούμε τη ζωή μας την ίδια αλλά και τη ζωή της νεότερης γενιάς.
Διεκδικούμε
Ο αγώνας μας θα φέρει τη νίκη
ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ 8 ΜΑΡΤΗ
|
| Αθήνα 4.3.2010 |
| ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Τηλ 213.16.16.900 Fax 2103246165 | |
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
8 ΜΑΡΤΗ
Έχουν περάσει πάνω από 150 χρόνια (8 Μάρτη 1857) από την πρώτη διαδήλωση εργατριών που διαδήλωσαν στην Νέα Υόρκη, διεκδικώντας μείωση των ωρών εργασίας από 14 ώρες σε 8 ώρες ,καλλίτερες αμοιβές και καλλίτερες συνθήκες εργασίας.
Διαδήλωση που είχε αιματηρό τέλος όπου πολλές γυναίκες συνελήφθησαν και κάποιες δολοφονήθηκαν από την αστυνομία.
Στα χρόνια αυτά πολλοί αγώνες αναπτύχθηκαν από τις γυναίκες για ίση αμοιβή και ίσα κοινωνικά δικαιώματα με τους άντρες.
Σήμερα όμως, 8 του Μάρτη 2010, συμπληρώνονται 100 χρόνια από την Παγκόσμια Διάσκεψη Σοσιαλιστριών Γυναικών, όπου η Κλάρα Τσέτκιν πρότεινε την καθιέρωση της 8ης Μάρτη, ως Ημέρα της Γυναίκας.
Από τότε η 8η του Μάρτη συνδέθηκε με τους αγώνες του Γυναικείου Κινήματος για ίσα δικαιώματα με τους άνδρες, για ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη.
Σε όλα τα προηγούμενα χρόνια είχαμε δυσκολίες αλλά και κατακτήσεις. Η γυναίκα μορφώνεται εξελίσσεται συμμετέχει στην κοινωνική ζωή.
Η πραγματική ισότητα όμως παρέμεινε διεκδικητικός στόχος.
Η οικονομική κρίση που ξέσπασε τα δύο τελευταία χρόνια σε όλο τον κόσμο αλλά και στη χώρα μας, δημιουργεί εντελώς νέα δεδομένα για τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων. Υφιστάμεθα μια πραγματική επίθεση !!!!
Μισθοί μειώνονται, συντάξεις εκμηδενίζονται , εργασιακές σχέσεις αποδιαρθρώνονται, κοινωνικές παροχές καταργούνται.
Η επίθεση έχει στόχο να γυρίσουμε πολλά χρόνια πίσω και η υλοποίηση αυτών των μέτρων θα έχει σαν αποτέλεσμα όχι την οικονομική ανάκαμψη της χώρας αλλά την κοινωνική και οικονομική κατάρρευση της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Στην επίθεση αυτή η γυναίκα είναι ο πρώτος στόχος.
Η ανεργία στις γυναίκες έχει υπερδιπλάσιο ποσοστό από αυτή των ανδρών και οι προβλέψεις είναι ότι οι άνεργοι το 2010 θα ξεπεράσουν το ένα εκατομμύριο, από το οποίο η μεγάλη πλειοψηφία θα είναι γυναίκες.
Η μόνιμη εργασία υποκαθίσταται από την προσωρινή απασχόληση και η πλειοψηφία των απασχολουμένων με ελαστικές μορφές εργασίας είναι γυναίκες.
Η γυναίκα λόγω και των οικογενειακών υποχρεώσεων που εξακολουθεί να επωμίζεται στο μεγαλύτερο βαθμό, προσλαμβάνεται πιο δύσκολα σε θέσεις εργασίας αλλά αναγκάζεται πιο εύκολα να αποδεχτεί περιορισμένα εργασιακά δικαιώματα για να αντιμετωπίσει και τις ανάγκες της οικογένειας .
Ο περίφημος κοινωνικός διάλογος που ξεκίνησε για το ασφαλιστικό στοχεύει στην αλλαγή του μοντέλου ασφάλισης που από κοινωνικό και αναδιανεμητικό θέλει να το μετατρέψει σε κεφαλαιοποιητικό και ατομικό.
Με τον τρόπο αυτό το κράτος αλλά και οι εργοδότες προσπαθούν να απαλλαγούν από τις ευθύνες τους για την καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων.
Στο Δημόσιο ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται μέσα και από την υλοποίηση της απόφασης ΔΕΚ, που καταργεί τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης και τη μετατρέπει σε επαγγελματική επιβαρύνοντας παράλληλα τις γυναίκες με αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
Η εφαρμογή της απόφασης αποτελεί μεγάλη επίθεση ενάντια στα ασφαλιστικά δικαιώματα όλων των δημοσίων υπαλλήλων αλλά ιδιαίτερα εναντίον των γυναικών, που με το πρόσχημα της ισότητας υποβαθμίζονται ασφαλιστικά τους δικαιώματα.
Η κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Ένωση διακηρύσσουν την ισότητα για να προωθήσουν την εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, ενώ γνωρίζουν ότι:
1. Ισότητα στις υποχρεώσεις προϋποθέτει και ισότητα στα δικαιώματα, πράγμα που δεν ισχύει στη χώρα μας διότι:
α) Κοινωνικές παροχές δεν υπάρχουν (παιδικοί σταθμοί, κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών, φροντίδας ηλικιωμένων), την έλλειψή τους αναπληροί η ίδια η οικογένεια και ουσιαστικά η γυναίκα η οποία εξακολουθεί (λόγω παραδοσιακών αντιλήψεων) να επιφορτίζεται το κύριο βάρος των οικογενειακών υποχρεώσεων.
β) Είναι λοιπόν τραγικό χωρίς να έχουν ληφθεί μέτρα ουσιαστικής στήριξης της οικογένειας, που να συμβάλλουν στην επαγγελματική και κοινωνική εξέλιξη της γυναίκας με πρόσχημα την ισότητα να προωθούνται ρυθμίσεις που ουσιαστικά υποβαθμίζουν ασφαλιστικά δικαιώματα της γυναίκας.
2. Η εξασφάλιση της ισότητας μπορεί να επιτευχθεί και με άλλα μέτρα (αντίστοιχη μείωση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης των ανδρών ή δυνατότητα χορήγησης των δικαιωμάτων της μητέρας και στον πατέρα εναλλακτικά), όπως συμβαίνει και με την άδεια οικογενειακών διευκολύνσεων.
3. Η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών προωθείται για λόγους δημοσιονομικούς και όχι για την κατοχύρωση της ισότητας, η οποία χρησιμοποιείται ως άλλοθι για τη λήψη αντιασφαλιστικών μέτρων που αφορούν και τους άνδρες και τις γυναίκες.
Η Γραμματεία Γυναικών, οι εργαζόμενες στο Δημόσιο αντιστεκόμαστε στην επίθεση που δεχόμαστε, σε δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί εδώ και πολλά χρόνια και διεκδικούμε να μην εφαρμοστεί η απόφαση του ΔΕΚ και να κατοχυρωθεί ο δημόσιος και κοινωνικός χαρακτήρας της ασφάλισης, αλλά και:
Μέτρα που:
2. Να αντιμετωπίζουν τη μεγάλη ανεργία στις γυναίκες
3. Να εξασφαλίζουν την επαγγελματική εξέλιξη με βάση τα προσόντα που έχει σήμερα η γυναίκα
4. Να κατοχυρώνουν και να διευρύνουν τα ασφαλιστικά της δικαιώματα
5. Να αναβαθμίζουν το κοινωνικό κράτος και τις παροχές προς την οικογένεια
6. Να προωθούν την αλλαγή των πολιτιστικών προτύπων ώστε να αναδεικνύουν τη γυναίκα ισότιμη με τον άνδρα σε όλους τους τομείς
Συγκεκριμένα προτείνουμε:
1. Αντιμετώπιση της ανεργίας και ιδιαίτερα της αυξανόμενης ανεργίας των γυναικών, που εξακολουθεί να είναι υπερδιπλάσια αυτής των ανδρών.
2. Ενιαία σχέση εργασίας για όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο – όχι στις ελαστικές μορφές απασχόλησης.
3. Εξασφάλιση ίσων ευκαιριών για εργασία και επαγγελματική εξέλιξη (προαγωγές κλπ) και για τα δύο φύλα.
4. Αναγνώριση της προσφοράς της γυναίκας στην οικογένεια όσον αφορά τα ασφαλιστικά της δικαιώματα και συγκεκριμένα:
α) Εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν την αναγνώριση πλασματικού χρόνου υπηρεσίας ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών όπως ισχύει και στον Ιδιωτικό Τομέα και για τις γυναίκες στο Δημόσιο.
β) Χορήγηση της σύνταξης (αφορά και τους δύο συζύγους) στον επιζώντα σύζυγο Δημ. Υπάλληλο σε περίπτωση θανάτου του/της συζύγου ανεξαρτήτως προϋποθέσεων, σύμφωνα με τα ισχύοντα για τους ασφαλισμένους των υπολοίπων Ταμείων.
γ) Χορήγηση της εφάπαξ αποζημίωσης και των μερισμάτων στους κληρονόμους χωρίς προϋποθέσεις σε περίπτωση θανάτου του Δημ. Υπαλλήλου.
ΑΔΕΙΕΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ
α. Αύξηση της άδειας μητρότητας και δυνατότητα χορήγησης της σ’ όλες τις εργαζόμενες στο Δημόσιο ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης.
β. Αύξηση της άδειας μητρότητας ή επέκταση μειωμένου ωραρίου σε περίπτωση διδύμων.
γ. Επιπλέον μέτρα διευκόλυνσης [άδειες
– ωράριο]για γονείς παιδιών με ειδικές
ανάγκες.
δ. Λήψη ουσιαστικών μέτρων [άδειες ,λήψη
στεγαστικών δανείων με καλύτερες
προϋποθέσεις] για την στήριξη
μονογονεϊκών οικογενειών
ε] Χορήγηση άδειας [συγκεκριμένων
ημερών]
σε περίπτωση ασθένειας παιδιών.
στ ] Αύξηση των ημερών αδείας για σχολική
παρακολούθηση.
ζ] Λήψη ουσιαστικών μέτρων [αύξηση της
άδειας και καλύτερη ρύθμιση αυτής ] σε
περίπτωση υιοθεσίας τέκνου.
η] Λήψη ειδικών μέτρων στήριξης για την
άγαμη μητέρα [ τα μέτρα που αναφέρει ο νέος
Υπαλληλικός Κώδικας είναι ανεπαρκή και
υπολείπονται αυτών στον ιδιωτικό τομέα].
στ] Μέτρα διευκόλυνσης για τους γονείς παιδιών
εξαρτημένων από ουσίες που παρακολουθούν
πρόγραμμα αποτοξίνωσης [ το πρόβλημα έχει
πάρει τεράστιες διαστάσεις και η πολιτεία
αρνείται να το αντιμετωπίσει συνολικά].
ΠΑΡΟΧΕΣ
α ] Χορήγηση του οικογενειακού επιδόματος
{20% γάμου και 10% τέκνου] υπολογιζόμενο με
βάση το 18ο κλιμάκιο της ΠΕ κατηγορίας [είναι
απαράδεκτο σήμερα το επίδομα γάμου να είναι
35 ευρώ και το επίδομα τέκνου 18 ευρώ].
β ] Το επίδομα τέκνου να αυξάνεται σε ποσοστό
από το τρίτο παιδί και πάνω.
γ ] Διπλασιασμός του επιδόματος τέκνου για
παιδιά με αναπηρία άνω του 67%.
δ ] Επίδομα τοκετού 3.500 ευρώ τουλάχιστον
[το πραγματικό κόστος είναι πολύ μεγαλύτερο]
αναπροσαρμοζόμενο από τις εκάστοτε
Συλλογικές Συμβάσεις στο Δημόσιο.
ε ] Ίδρυση βρεφονηπιακών σταθμών [ με πλήρη
ωράρια , δωρεάν ] και χώρων φροντίδας παιδιών
και ηλικιωμένων, επέκταση του μέτρο της
«Βοήθειας στο Σπίτι» για όλο τον πληθυσμό και
ανάλογα με τις σημερινές ανάγκες. Αν δεν
υπάρχουν βρεφονηπιακοί σταθμοί, χορήγηση
ειδικού επιδόματος για κάλυψη της σχετικής
δαπάνης .
στ ] Χορήγηση του επιδόματος γάμου που
αποτελεί οικογενειακό επίδομα, σε όλες τις
μονογονεϊκές οικογένειες εφόσον υπάρχουν
παιδιά και ανεξαρτήτως ηλικίας αυτών.
Πολιτική ενθάρρυνσης διευκολύνσεων των γυναικών με στόχο την ενδοϋπηρεσιακή επιμόρφωση και επαγγελματική εξέλιξη για διαρκή εκπαίδευση στα νέα τεχνολογικά δεδομένα.
Εξασφάλιση με συγκεκριμένα μέτρα της ισόρροπης συμμετοχής ανδρών και γυναικών στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.
Οι εργαζόμενες γυναίκες στο Δημόσιο σήμερα αντιλαμβανόμαστε πλήρως ότι υφιστάμεθα μία επίθεση πρωτοφανή, ότι αμφισβητούνται δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί εδώ και δεκαετίες, ότι επιβάλλεται αγώνας για να διατηρήσουμε κατακτήσεις χρόνων, για να υπερασπισθούμε τη ζωή μας την ίδια αλλά και τη ζωή της νεότερης γενιάς.
Διεκδικούμε
Ο αγώνας μας θα φέρει τη νίκη
ΑΠΟ ΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ Α.Δ.Ε.Δ.Υ.