.

.

Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

ΗΜΕΡΙΔΑ Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ ΚΟΖΑΝΗΣ








Εργασιακές σχέσεις και οικονομική κρίση

Την ανάγκη επαναπροσδιορισμού των εργασιακών σχέσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα επισημαίνει από την Κοζάνη ο Πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ ως αντίδοτο στην κρίση. Παράλληλα εκπρόσωποι της πολιτείας αλλά και της πανεπιστημιακής κοινότητας που παρεβρέθηκαν σε σχετική ημερίδα του νομαρχιακού τμήματος της ΑΔΕΔΥ του Νομού Κοζάνης καταγράφουν τις αλλαγές και τα νέα δεδομένα που φέρνει η οικονομική κρίση στο σύστημα των εργασιακών σχέσεων.

Τρίτη, 26 Μαΐου 2009

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΗΜΕΡΙΔΑΣ Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ ΚΟΖΑΝΗΣ





ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΗΜΕΡΙΔΑΣ Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ ΚΟΖΑΝΗΣ

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Για τη συνέντευξη τύπου της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. 11/5/2009

Ώρα 12.00

Η εξέλιξη των προβλημάτων των εργαζομένων, η συσσώρευση νέων, η απεργία της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. για το Δημόσιο στις 14 Μάη 2009.


Τα εργασιακά, ασφαλιστικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα των εργαζομένων αυξάνονται.

Μπορεί την επικαιρότητα και την προσοχή να την αποσπούν οι πολιτικές εξελίξεις και οι υποθέσεις των σκανδάλων, αλλά η αύξηση των αγώνων των εργαζομένων επιβάλλεται προκειμένου να μην αποσπαστούν οι πολιτικές λύσεις από τις αναγκαίες λύσεις και των προβλημάτων των εργαζομένων.

Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. έχει προκηρύξει και πραγματοποιεί την Πέμπτη 14 Μάη 24ωρη πανελλαδική απεργία με κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στις 11.00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο βρίσκονται αντιμέτωποι με μια κυβερνητική πολιτική με ιδιαίτερη οξύτητα : στη μείωση των μισθών, του διαθέσιμου εισοδήματος και της αγοραστικής δύναμης, ενώ το επόμενο πεντάμηνο θα υπερβούν τις 20.000 οι εκκρεμείς αιτήσεις για εφάπαξ και ο χρόνος καταβολής της κύριας σύνταξης υπερβαίνει τους επτά (7) μήνες.

Νέα προβλήματα παρουσιάζονται στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη με την περικοπή της δαπάνης για 90 και πλέον περιπτώσεις (αρκετές εκ των οποίων αφορούν ιδιαίτερα προβλήματα υγείας) εξαιτίας μη ορθής διαδικασίας νομιμοποίησής τους αλλά πλέον το «αθώο» η κυβερνητική ολιγωρία το καθιστά «ύποπτο» και απειλητικό.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση ακόμη και εκεί που δεν υιοθετεί τις θέσεις και τις διεκδικήσεις της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. δεν προχωρά ούτε στην υλοποίηση των δικών της αποφάσεων ή δεν διατυπώνει άλλες, μαρτυρά την απουσία κάθε πολιτικής βούλησης ακόμη και για σχετική διόρθωση ή έλεγχο των δυσμενών εξελίξεων σε μείζονα δικαιώματα, ανάγκες και προβλήματα.

Η επιχείρηση «ξεκαθαρίσματος» των δημοσιονομικών προβλημάτων με «αποδιοπομπαίους τράγους» τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και τους συνταξιούχους και με τη νέα επικείμενη φοροεπιδρομή μέσα από την αύξηση των έμμεσων φόρων, φέρνει σε απελπιστική κατάσταση εκατομμύρια πολίτες.

Την ώρα που επιβάλλεται οι δημόσιες υπηρεσίες, οι δημόσιες επενδύσεις, οι δημόσιες πολιτικές σταθεροποίησης της οικονομίας και προστασίας της κοινωνικής συνοχής, της απασχόλησης και της κοινωνικής ασφάλισης, να ενισχυθούν, οι επιλογές που γίνονται δεν είναι απλά κακές αλλά καταστροφικές.

Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων στο Δημόσιο σε μια σειρά χωρών (Γαλλία, Γερμανία, Ιρλανδία, Ουγγαρία, Λετονία, Ρουμανία κ.α.) όπως και στην Ελλάδα είναι αντιμέτωπες με το ίδιο «κύμα περικοπών» και σχεδίου λιτότητας πάγωμα ή μείωση μισθών, υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση, περικοπή λειτουργιών και δραστηριοτήτων των δημόσιων και κοινωνικών υπηρεσιών.

Οι συνταγές είναι παρόμοιες είτε εκπορεύονται από το Σύμφωνο Σταθερότητας, είτε από το Δ.Ν.Τ., είτε από κυβερνητικές αρχές, πολιτικές και επιλογές.

Στο απυρόβλητο είναι μόνο η κερδοσκοπία, η λειτουργία του τραπεζικού τομέα για τον οποίο δεσμεύονται δεκάδες δις ΕΥΡΩ, η εισφοροδιαφυγή, η φοροδιαφυγή, οι φορολογικοί παράδεισοι.

Αυτοί που δεν θα πληρώσουν για το δημόσιο χρέος τα ελλείμματα, τα δημόσια οικονομικά, είναι αυτοί που συστηματικά και παράνομα τα αυξάνουν και τα υπονομεύουν.

Μετά τη γενική απεργία στις 2 Απριλίου 2009, τις αγωνιστικές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς, η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. συνεχίζει με την 24ωρη απεργία της ερχόμενης Πέμπτης και έχει σταθερό προσανατολισμό για συνέχιση του αγώνα, μέχρι να υπάρξουν συγκεκριμένες, δίκαιες και ορθές λύσεις, πολιτικές υπέρ των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων.

Ανεξάρτητα από την ιδεολογική, πολιτική, κομματική οπτική, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι του Δημοσίου την Πέμπτη 14 Μάη με τη μαζική συμμετοχή στην απεργία, με τη δυναμική παρουσία στις απεργιακές συγκεντρώσεις και την κεντρική στις 11.00 στην Πλατεία Κλαυθμώνος

ΑΠΑΝΤΟΥΝ :

· Στην ιδιότυπη «αμνησία και συλλογική αφασία» που επιχειρείται κάτω από την ψυχολογία της ανασφάλειας που γεννά η κρίση και αξιοποιούν οι υπαίτιοι για επιβολή αντιλαϊκών , αντικοινωνικών μέτρων.

· Στη νέα επίθεση που έχει αποφασιστεί σε βάρος μας και στις σκοπιμότητες για τον κρίσιμο χρόνο μεταβίβασης του λογαριασμού στους μισθωτούς, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τους νέους.

· Στη συνέχιση και ένταση της νεοφιλελεύθερης επίθεσης σε βάρος των δικαιωμάτων μας.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ :

1. Άμεση χρηματοδότηση του Ταμείου Πρόνοιας και του ΟΠΑΔ.

2. Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.

3. Ενιαία μόνιμη εργασιακή σχέση στο Δημόσιο.

ΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΗ ΔΡΑΣΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΔΡΑΝΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΟΥ ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΤΟ ΒΙΟΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ.

ΣΤΙΣ 14 ΜΑΗ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ, Ο ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.

Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΕΙ ΤΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ. ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ.



Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ


Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2009

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



Χωρίς όριο αποδεικνύονται οι φανερές και κρυφές παρεμβάσεις, είναι προφανής η ευθύνη του αρμόδιου Υπουργού και Υπουργείου Υγείας, που έχουν στόχο τη μείωση και την περικοπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των Δημοσίων Υπαλλήλων και μάλιστα σε μια εποχή που χιλιάδες υπάλληλοι υποχρεώνονται να διαβιούν με "παγωμένους" μισθούς εξ αιτίας της μηδενικής εισοδηματικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Ενώ εκκρεμεί η αποφασιστική χρηματοδότηση του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων από τον κρατικό προϋπολογισμό προκειμένου να ομαλοποιηθεί η χορήγηση του εφάπαξ σε χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, όπως και η χρηματοδότηση του ΟΠΑΔ, η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει ως "γραφειοκρατική διαδικασία" την περικοπή μέρους των ιατρικών εξετάσεων για τους Δημοσίους Υπαλλήλους και ταυτόχρονα δέχεται ως λογική εξέλιξη την ανατροπή δικαιωμάτων τους όσον αφορά την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη.

Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταγγέλλει τη συμπεριφορά παραγόντων στο θέμα της περικοπής συγκεκριμένων εξετάσεων σύγχρονης τεχνολογίας και τονίζει ότι αυτή υποκρύπτει σαφέστατη πρόθεση περικοπής και μείωσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους Δημοσίους Υπαλλήλους να συμμετάσχουν μαζικά στην 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Μάη και στη συγκέντρωση την ίδια ημέρα στις 11.00 στην πλατεία Κλαυθμώνος, δηλώνοντας την αποφασιστικότητά τους για την ανατροπή αυτής της άδικης κυβερνητικής πολιτικής.





Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Τρίτη, 5 Μαΐου 2009

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



Η απόφαση του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία οι αξιώσεις των Δημοσίων Υπαλλήλων για μισθούς, επιδόματα κλπ παραγράφονται μετά από δύο χρόνια, ενώ για άλλες κατηγορίες εργαζομένων όπως οι δικαστές και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα ισχύει η πενταετία, αποτελεί πρόκληση για όλους τους Δημοσίους Υπαλλήλους.

Η απόφαση επί της υποθέσεως αυτής, η οποία παραπέμφθηκε στο ΑΕΔ, διότι υπήρξε διάσταση επί του θέματος μεταξύ του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας, είναι άδικη αλλά και αντισυνταγματική διότι προσβάλλει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας και της αξιοπρέπειας του ατόμου.

Η απόφαση αυτή που αποτελεί νέο πλήγμα κατά των Δημοσίων Υπαλλήλων, είναι η συνέχεια της προσπάθειας της κυβέρνησης για συνολικό περιορισμό των απαιτήσεων των εργαζομένων στο Δημόσιο, η οποία εκφράστηκε και στη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης, που όμως δεν τελεσφόρησε και τώρα επανέρχεται από άλλη οδό.

Φαίνεται λοιπόν ότι αυτό που δεν κατέστη δυνατό με τη συνταγματική αναθεώρηση προωθείται, έστω και περιορισμένα, για υλοποίηση με την απόφαση του ΑΕΔ.

Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καταγγέλλει την άνιση μεταχείριση των Δημοσίων Υπαλλήλων έναντι όλων των υπολοίπων εργαζομένων που έχει στόχο το συνολικό περιορισμό των δικαιωμάτων τους και δηλώνει ότι με αγώνες θα ανατραπούν αυτές οι αποφάσεις.

Γιατί εκτός των άλλων δεν ανταποκρίνεται στις αρχές και τις διατάξεις του συντάγματος περί ίσης μεταχείρισης κάθε πολίτη.


Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

ΚΑΛΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

«Οκτώ ώρες δουλειά, οκτώ ώρες ανά­παυση, οκτώ ώρες ύπνος».

Αυτό ήταν το κεντρικό σύνθημα εκεί­νης της αιματοβαμμένης πρωτομαγιάς του 1886 στο Σικάγο, που έμελλε να σφραγί­σει τους αγώνες του παγκόσμιου εργατι­κού κινήματος για καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Βέβαια ο αγώνας των εργαζομένων για την καθιέρωση του οχταώρου είχε αρχίσει

πολύ πριν, από τη δεκαετία του 1860, αλλά το 1884, δύο χρόνια δηλαδή, πριν από τα αιματηρά γεγονότα του Σικάγου, η Αφρικάνικη Ομοσπονδία Εργατών ανακοίνωσε την απόφασή της, που όριζε ότι «από την 1η Μαΐου του 1886 θα καθιερωνό­ταν η οχτάωρη εργασία». Αυτή η απόφαση είχε, όπως ήταν άλ­λωστε φυσικό, την άμεση και ολόθερμη υποστήριξη του συ­νόλου της εργατικής τάξης, αφού οι εργαζόμενοι της επο­χής εκείνης αναγκάζονταν να δουλεύουν 12, 14 και 16 ώρες ημερησίως.

Έτσι όταν την 1η Μαΐου του 1886 οργανώθηκε η μαζική απεργία στο Σικάγο (ήταν το μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο), η πόλη παρέλυσε. Σύμφωνα ΅ε τα ιστορικά στοι­χεία που αναφέρονται σήμερα , σ' αυτή τη μεγάλη απεργία, πρέπει να πήραν μέρος τουλά­χιστον 360.000 εργάτες 1.200 εργοστασίων από όλη τη χώρα, Μόνο στο Σικάγο απέργησαν περί τις 70.000 εργάτες.

Οι εργοδότες, όμως, είχαν αντίθε­τη γνώμη. Στενά συνεργαζόμενοι ΅ε την αστυνομία και ΅ε τους λογής - λογής μπράβους που διέθεταν, αντέδρασαν έντονα ...

Εκείνη η Πρωτομαγιά έπεφτε Σάββατο και οι απεργοί άρχισαν σιγά-σιγά από το πρωί να καταφθάνουν στον προκαθορι­σμένο χώρο συγκέντρωσης. Η ατμόσφαι­ρα όμως, από τις χιλιάδες πάνοπλους αστυνομικούς που είχαν πάρει θέσεις στις στέγες και στις γωνίες των γύρω κτιρίων, ήταν απειλητική. Δεν περίμεναν τίποτε άλ­λο παρά το «σύνθημα» για να επιτεθούν.

Έτσι όταν κάποια στιγμή προσπάθησαν ΅ε βίαιο τρόπο να διαλύσουν ΅ια ειρηνική συγκέντρωση στην πλατεία Χάιμαρκετ (έμεινε πια στην Ιστορία), κάποιος πέταξε εναντίον τους ΅ια βόμβα, σκοτώνοντας έναν από αυτούς.

Αυτό, προφανώς, ήταν και το σύνθημα που περίμεναν. Άρχισαν να πυροβο­λούν

αδιακρίτως εναντίον του πλή­θους των απεργών και των οικογε­νειών τους,

σκοτώνοντας δεκάδες (αλλά και τέσσερις ... αστυνομι­κούς!) και τραυματίζοντας

εκατο­ντάδες. Ταυτόχρονα, συλλαμβά­νουν και οκτώ από τα ηγετικά στε­λέχη του

εργατικού κινήματος, ως υπαίτιους για τη ρίψη της βόμβας, χωρίς βέβαια κανένα

συγκεκριμένο στοιχείο εναντίον τους.

Οι οχτώ συλληφθέντες ήταν οι: August Spies

(Εκδότης εφημερίδας των εργατών), Adolf. Fischer, George Engel, Albert Parsons

(Επικεφαλής του συνδικάτου του Σικάγου), Samuel FieIden, Oscar Neebe, Michael

Schwab και Louis Ungg.

Ακολούθησε ΅ία δίκη, η οποία έχει καταγραφεί στα δικαστικά χρονικά ως «δίκη -

παρωδία» Οι οχτώ συλληφθέντες στα αιματηρά επεισόδια της Πρωτομαγιάς.

του 1886 στο Σικάγο, καταδικάστηκαν σε θάνατο. Τελικά, εκτελέστηκαν οι τέσσερις.
a